Zuid-Afrika 1: reisverslag en fotoreportage - Provincie Mpumalanga; op weg naar het Krugerpark

Hits: 70379

Artikelindex

 

 

 

 

Provincie Mpumalanga; op weg naar het Krugerpark   maandag 20 september

 

Mpumalanga: de graanschuur van ZA waar vooral sorghum wordt verbouwd. Nu in de vroege lente zijn de velden kaal en bruingeel. Het is overal erg droog. ’t Ziet er tamelijk desolaat uit. We komen langs steenkoolmijnen en een staalfabriek. Veel vlak ‘veld’, wat tamelijk saai is om door te rijden. 

Langs de weg, vooral in de buurt van de genoemde economische activiteiten, staan de dorpen van plakkershuissies, of stakkerhuissies. Ze schijnen voornamelijk bewoond te worden door illegale vreemdelingen, volgens onze RL. Dat zal wel, maar ik vrees dat niet alle inwoners illegaal zijn. Natuurlijk stelt de overheid graag dat het alleen maar om illegalen uit o.a. Mozambique gaat, dat komt haar beter uit dan toegeven dat de woonsituatie van ook ‘eigen’ mensen ronduit abominabel is. Ik denk: als het om illegalen gaat, zou de overheid wel betere controles houden. Tenzij die overheid en het bedrijfsleven natuurlijk economisch belang hebben bij de aanwezigheid van belachelijk goedkope arbeidskrachten. Mensen die voor weinig geld de beroerdste arbeidsomstandigheden voor lief willen nemen. Het zal in ZA niet anders zijn dan in andere landen. Bij ons fungeren de Polen en Roemenen op het ogenblik zo, denk ik. Bij ons zijn de woonomstandigheden van deze nieuwe gastarbeiders niet excellent. De huisjes leunen hier tegen elkaar van ellende, opgetrokken uit blikplaten, karton en ander afval. Water en elektriciteit zijn er niet. Wat beter af zijn de mensen die wonen in nederzettingen met zgn. Mandelahuisjes. Die zijn van steen met een golfplaten dak. Dat ziet er in ieder geval al heel wat steviger en ook menswaardiger uit. 

We volgen de N4, een uitstekende (tol)weg via Middelburg en Belfast. Die plaatsen liggen in ZA niet ver van elkaar.  We stoppen voor de lunch in Dullstroom. Dat is een typisch stadje met –wat ik ervan zie- heel veel winkeltjes voor toeristen. We eten bij Mrs. Simpson, en voordat we het stadje in mogen, moeten we even bestellen wat we straks willen eten. Dan gaat het sneller. Ik bestel gevulde zalmforel. Die zal straks verrukkelijk smaken. Dit is immers forellenland. Dan gaan we wat winkeltjes bekijken. R ziet wel mooie dingen in een zijdewinkel. In een ander winkeltje kopen we wat kaarten. Voor het thuisfront. De vriendelijke witte man achter de toonbank heet ons hartelijk welkom in ZA en vertelt dat het stadje is ontstaan doordat vijf oorspronkelijk Nederlandse Voortrekkerfamilies zich hier vestigden. Hun nazaten wonen hier nog, zegt hij. 

Na de lunch wordt het landschap aantrekkelijker. Er is nu meer groen. Plantages van fruit, als bananen, sinaasappels, mango’s en papaja’s. Het wordt ruiger. We naderen de rand van het plateau. Op de Long Tom-pas zitten we midden in uitlopers van de Drakensbergen en hebben we prachtige uitzichten. Hoge bergen, diepe dalen. We zien voor het eerst bavianen, op een helling, vrij ver weg. We bezoeken in de buurt van Hazyview dicht bij onze bestemming een winkelcentrum om stakkers te kopen. Pardon? Ja, stakkers. Het duurde bij ons ook even voor we ons realiseerden dat de RL verloopstekkers bedoelde. Die kun je namelijk in Nederland niet aanschaffen. Hier liggen ze voor een paar Randen. Wij hoeven er geen want ik heb er een geleend van onze goede vrienden Th en A. In sommige hotels heb je trouwens ook een apart stopcontact waar een platte stekker in past, maar je kunt niet zonder verloopstekker. Het winkelcentrum is super de luxe, vind ik. Het zou in een westers land niet misstaan. Ik pin er maar weer 2500 Rand. Het geld wil er wel door hier, terwijl we toch helemaal geen rare dingen doen. 

Hotel naast het Krugerpark

Nog even en dan zijn we bij onze lodge. Sanbonani Resort Hotel. Het ligt hier prachtig aan de Sabie-rivier, die de grens vormt met het Krugerpark. Aan de overkant is het park. Langs de oprijlaan staan uitbundig bloeiende bougainvilles en andere bloeiende bomen en struiken. We krijgen een mooie kamer in een appartementengebouw op de begane grond. Op het grote terrein staan diverse van zulke gebouwen en ook zomerhuizen. Het terrein is parkachtig aangelegd met bijzondere bomen met vreemde vruchten en/of prachtige bloemen. Er staan bordjes met: “Waarskuwing, Pasop vir seekoeie snags. Gaste word gewaarsku om nie in die rivier te swem nie weens bilharzia, seekoeie en krokodille.” De seekoeie (nijlpaarden) willen bij donker wel uit de rivier het terrein opkomen. Ik heb het er niet zo op. Het zijn de beesten die de meeste slachtoffers maken van alle wilde beesten. Ze zijn, in tegenstelling tot wat je misschien verwacht, snel en agressief. Nijlpaarden en buffels maken veel meer slachtoffers dan de katachtige roofdieren, leerde ik al op safari in Kenia, dertig jaar geleden. Voor het donker wordt, maken R en ik een wandeling over het terrein langs de rivier. Er staan schijnwerpers, waarin je de ‘seekoeie’ kunt zien ’s avonds. Mensen die hier een vakantiehuis hebben, zitten eerste rang. Vandaar dat de huizen op pilaren staan natuurlijk. Wij zien geen seekoeie; we horen er wel een snuiven. Wel zien we mooie vogeltjes. 

’s Avonds is er een braai. Dat is typisch ZA. Op een grote barbecue wordt vlees geroosterd. Je hoeft er zelf niets aan te doen. Het vlees komt ‘vanzelf’ op het buffet te liggen. Het smaakt prima. We zitten buiten op het terras in de nog warme avondlucht te eten. Er is soep, er zijn salades waaronder lekkere koolsalade, gewokte groenten, gepofte aardappels, boerewors, kippenpoten, en grote porties rundvlees. En dan moet het toetje nog komen. Toetje? Toet! Puddinkjes met saus, soesjes met slagroom, verse vruchtensalade, ijs. Ik maak er een grand dessert van. De ZA wijn smaakt uitstekend en is goedkoper dan Coca-Cola. Koffie toe. Het Afrika-gevoel begint nu te komen. Nu een braai; morgen een gamedrive. Kijk, dat bedoel ik. 

We gaan nog even het terrein op om nijlpaard te zien, maar zien er geen. Dan maar slapen want het is morgen vroeg dag. 



 

 

 kerk van Dullstroom

 lekker lunchen bij Mrs. Simpson

 door uitlopers van de Drakensbergen

 bord bij ons hotel Sanbonani Resort bij Hazyview

met waarschuwing geen apen te voederen en op te passen voor 'seekoeie' = nijlpaarden. Het zijn de dodelijkste dieren van ZA. 

 hoteltuin

 

De rivier de Sabie die langs het hotel loopt, vormt de grens tussen het hotelterrein en het Krugerpark. In deze rivier leven nijlpaarden en krokodillen, die 's avonds en 's nachts hier op de wal komen. De zon gaat al onder om goed zes uur. Vandaar de waarschuwingsborden. Nijlpaarden liepen er idd rond. 

 

 

 

 

 

naar boven