Zuid-Afrika 1: reisverslag en fotoreportage - Op pad

Hits: 70393

Artikelindex

 

 

Op pad (vrijdag, zaterdag 17-18 september 2010)

 

Onze reis begint een dag eerder dan de ‘echte’ reis. Omdat wij relatief ver van Schiphol wonen en we drie uur voor vertrek dus al om half acht ’s ochtends op de luchthaven moeten zijn, hebben wij, ( ‘wij’ is altijd: mijn vrouw en ik, tenzij anders vermeld), ervoor gekozen om al op vrijdag te vertrekken en gebruik te maken van het aanbod van SRC Cultuurvakanties om tegen een redelijk tarief de nacht door te brengen in het Van der Valk A-4 Hotel bij Schiphol. Ik heb weinig kritiek op de NS, maar altijd als wij naar het vliegtuig moeten, dan is er vertraging. We doen het dus liever zo, zonder enige stress. Dat bevalt ons uitstekend.  ’s Morgens check ik thuis alvast elektronisch in. Dat is voor het eerst dat dit kan. Het gaat simpel. Ik zie echter de voordelen niet, wat de volgende ochtend moeten we onze bagage afgeven aan een KLM-balie en daar worden praktisch alle procedures nog uitgevoerd als vroeger toen je daar ook je boardingpas kreeg. Enfin, het zal wel vooruitgang heten. Vriend B. uit het dorp is weer zo vriendelijk om ons naar het NS-station te brengen. We nemen de trein van 13.42 u in de veronderstelling dat die lekker rustig zou zijn. We hadden er niet mee gerekend dat voor half Nederland en zeker voor studenten het weekend al op vrijdagmorgen begint. Tot Zwolle is de trein propvol. Na Meppel kan ik zitten en na Zwolle is het rustiger. Op Schiphol hebben we nog even de tijd voor er weer een gratis shuttlebus naar het hotel komt. Tijd voor een lekkere cappuccino en kijken naar al die mensen die onderweg zijn. Bij ‘de’ bank wissel ik alvast Euro’s voor Randen voor de eerste dagen. Dat had ik achteraf gezien niet moeten doen. Of het aan onkosten of aan de koers ligt, weet ik niet maar dit zijn verschrikkelijk dure Randen. Op 2500 Rand betaal ik ongeveer veertig (!) euro meer dan als ik hetzelfde bedrag pin in ZA! Voor het gemak rekenen we in ZA 10 Rand gelijk aan één Euro. 

We checken in in het hotel en zitten nog even in de zon op ons balkon. We eten een prima maaltijd en kijken daarna nog even tv. Niet te laat naar bed want de shuttlebus vertrekt al om kwart over zeven morgenvroeg. 

ruim 9000 km

Zes uur op, heerlijk ontbijtbuffet. Propvolle shuttlebus naar het vliegveld, ik moet op de treeplank staan. We geven de koffers af bij de KLM baggage-drop-off balie zoals dat tegenwoordig heet en dan begint het wachten. Het is heel druk bij de gate. Pas laat komt de securitycheck op gang zodat we te laat vertrekken, maar kennelijk is dat in de reistijd inbegrepen want de captain meldt dat hij verwacht op tijd of zelfs iets vroeger aan te komen. En dat zal uitkomen. Met een snelheid van zo’n 900 á 1000 km per uur op hoogtes tot 11,5 km leggen we de ruim 9000 km naar Johannesburg (‘Joburg’ voor Zuid-Afrikanen) af en voor half tien ’s avonds zijn we op de plaats van bestemming. Onderweg zitten R en ik afwisselend aan het raam. We zien de Middellandse zee en de woestijnen van Afrika. Wat een immense leegte. Er zijn veel droge rivierbeddingen te onderscheiden. Later zien we de zon ondergaan. Reusachtige onweerswolken vormen een surrealistisch gebergte in de lucht waarachter de zon verdwijnt. In het berglandschap van wolken flitsen bliksemschichten heen en weer. Een fascinerend en ook dreigend gezicht. Gelukkig blijven de buien op afstand en heeft het vliegtuig er geen last van. Nog later glijden we schuin in een bocht en laag over de stad Johannesburg. Mooi gezicht, al die twinkelende lichtjes. 

We worden goed verzorgd onderweg. De maaltijden zijn best smakelijk. Wel word je op zo’n lange tocht moe van het in een houding zitten. Het OR Tambo International Airport, zo genoemd naar de vroegere voorman van de verzetsbeweging ANC,  is het grootste vliegveld van Zuid-Afrika en ook van het continent. Het is er kennelijk goed georganiseerd want onze koffers zijn er snel. We maken kennis met onze RL (reisleider) en met de groep. 19 personen in totaal. Dat is een redelijk aantal. RL spreekt Afrikaans tegen ons. Ze doet dat, belooft ze, niet te snel. Het is na even wennen goed te volgen. Het in een andere, zij het verwante taal aangesproken worden verhoogt wel meteen je gevoel van in een andere cultuur beland te zijn. Dat heeft wel wat, vind ik. 

Het is een ritje van een half uur door donker Joburg naar het Arcadia Hotel in Pretoria. We worden ontvangen met een drankje, dat zal standaard in elk hotel zo zijn. We krijgen wat instructies en informatie. Morgenvroeg gaan we meteen op excursie. De groep zal al uit elkaar gaan als ik de vraag stel wanneer we dan de excursie naar Soweto gaan doen. Die gaat niet door, meldt RL plompverloren. Veel te gevaarlijk in het weekend, als al die swartmense thuis zijn en feesten en drinken enz. Ze is daar eens met een bus geweest en bij een stoplicht klemgezet. Daarna gaat ze nooit meer met een groep in het weekend naar Soweto, deelt ze mee. 

Dat begint mooi, denk ik. Het is een excursie die hóórt bij een bezoek aan dit land en ik had me dan ook volledig ingesteld op het idee dat ik die voormalige township, nu stadsdeel, zou gaan bezoeken. En in de reisgids, èn in de begeleidende brief van SRC wordt deze excursie als facultatief te boeken, aangeboden. Er wordt niets gesteld over weekend of geen weekend. Deze annulering vind ik wel erg snel en simpel. Later horen we van groepen die er in het weekend wel waren geweest en geen nadelen hadden ondervonden. In het vliegtuig terug zat ik naast een meisje die met de reisorganisatie Koning Aap was geweest en met een kleiner busje op zaterdag zonder enig probleem Soweto had bezocht. Vooral het Apartheidsmuseum dat bij hun tour inzat, had ze indrukwekkend gevonden. Ik vind het heel vervelend dat ik dit allemaal heb moeten missen. Mijn vrouw en ik zijn niet de enige in de groep die dit een heel slechte start van onze reis vinden. 

Nu ja, eerst maar naar de kamer. We installeren ons voor twee dagen en zetten nog even een kopje thee. Het is tegen twaalven als we gaan slapen. Het was een lange dag. 

 

naar boven