Zuid-Afrika 1: reisverslag en fotoreportage - Robbeneiland: wel of niet, Victoria and Albert Waterfront, Two Oceans Aquarium en terug naar Nederland

Hits: 70399

Artikelindex

 

 

Robbeneiland: wel of niet, Victoria and Albert Waterfront, Two Oceans Aquarium en terug naar Nederland  zondag 10 oktober

 

R is niet lekker. Overgeven. Hoofdpijn. Het wordt een echte migraineaanval. Normaal werken de pilletjes die ze ervoor heeft, eigenlijk altijd, maar nu zet de aanval door. Uitgerekend nu we vanavond naar huis moeten. Het komt altijd slecht uit, maar nu is het wel heel vervelend voor haar. Ze gaat wel mee vanmorgen. 

Om acht uur staan er twee shuttlebusjes voor ons klaar. Keurig geregeld. Ik bedank onze baliemedewerkster met een tip, en na een kort ritje zijn we er al. We gaan naar binnen bij het kantoor van de Robbeneilandferrie. Ik had me een kiosk aan het water voorgesteld maar dit is professioneel. Een fraai gebouw met boven zelfs een expositie over het voetbalteam op het gevangeneneiland. Ik meld me bij de balie met mijn referentienummer. Ik krijg 14 tickets en een receipt dat het bedrag van 14 keer 200 Rand van mijn creditkaart is afgeschreven. Gisteren al trouwens. Ik deel de tickets uit en ga boven kijken bij de expositie. Als ik nog even naar het toilet ga, wordt er plotseling omgeroepen dat wegens de harde wind (weatherconditions) alle afvaarten van vandaag zijn geannuleerd. Daar staan we dan met onze zo moeizaam veroverde tickets. Ik kan het bijna niet geloven dat, terwijl we nu zo dicht bij zijn, deze excursie ons toch niet gegund blijkt. Groepsleden zeggen opmonterend dat we nu toch echt alles geprobeerd hebben. Dat is zo, maar ik vind het wel een bittere pil. Ik heb zoveel over dat eiland gelezen in de autobiografie van Mandela, dat ik het heel graag zelf zou hebben bezocht en ervaren. Het is overdreven om te stellen dat ik naar dit land ging om Robbeneiland te bezoeken, maar ik ervaar het niet bezoeken van zowel Soweto als Robbeneiland als een niet te herstellen gemiste kans. Dat heb ik de reisorganisatie ook laten weten. Nu moeten we het doen met de foto’s van het eiland die we vanaf de Tafelberg hebben gemaakt. Het zij zo. 

Het mag dus niet zo zijn

Ik moet nu mijn geld terug zien te krijgen. Ik meld me met mijn receipt aan de balie waar natuurlijk meer mensen om een refund staan. De vriendelijke baliemedewerkster moet toch echt alle veertien kaartjes ook terug hebben. Voordat ik de terugkrijg van iedereen maakt R een foto van ons allemaal met ons kaartje triomfantelijk in de hand. Het geld wordt vandaag teruggestort. Er blijkt later thuis wel 14 euro koersverschil (op de 2800 Rand) in die ene dag te zitten. Nou ja, dat is een euro per persoon. Daar zal ik niemand om lastig vallen. 

Achteraf voor R is het wel goed dat de excursie niet doorging want zo ziek op de boot… Zo heeft elk nadeel toch ook weer zijn "voordeel"... Nu staan we hier op een nog bijna verlaten Waterfront om half negen ’s ochtends. We lopen een eindje en besluiten dan naar het Two Oceans Aquarium te gaan. Dat moet heel mooi zijn. R blijft er vooral in de buurt van de toiletten. Ik maak veel foto’s van de kleurige en soms absurd gevormde vissen. Er zijn ook hele grote vissen en haaien. Ik drink koffie in het restaurant en eet tussen de middag een sandwich. J en M zijn er ook en ik schuif bij hen aan. R wordt niets beter en we besluiten terug te gaan naar het hotel. Dat is niet eens ver lopen. Daar vertellen we RL wat er aan de hand is en bij de receptie wordt geregeld dat we voor de middag een kamer krijgen waar R kan liggen. Het is een suite met vier bedden op de tiende verdieping. Ik dommel wat in een stoel en R gaat plat. Tegen vijven ga ik vragen of ze al mee moet naar het restaurant of dat ze later opgepikt kan worden. Helaas moet R mee. Ik bedank het hotel voor de kamer, ze willen er niets voor hebben. De service van Capetonian Hotel aan de Heerengracht (!) in Cape Town mag daarom (en om de hulp voor de excursie) hier best even geprezen worden. Bravo. 



 

Victoria and Albert Waterfront

 

 vlnr: Albert Luthuli, bisschop Desmond Tutu, F.W de Klerk, Nelson Mandela

 aalscholvers 

 

 

 zeeduivel

 haai

 

 

 laatste beeld van een koud en miezerig Kaapstad

 



 

Plat

Het diner wordt ons aangeboden door Megacoach, de busmaatschappij. Voor de ellende met de airco. Ik eet een chateaubriand, een runderbiefstuk van twee ons uit de ossenhaas. Hij is uitmuntend, het vlees ‘smelt’ op je tong. Wat zonde dat R apart aan een tafeltje zit en niet mee kan doen. Ze heeft zelfs aan de geur van eten al te veel. Dan in de bus naar het vliegveld. Dat is ook maar een kort ritje. Inchecken moet met een selfserviceautomaat. Een zwarte mevrouw helpt ons en dan gaat het heel vlot. Ik reserveer voor R een buitenstoel zodat ze niet steeds voor anderen langs hoeft, in de buurt van de toiletten. In de vertrekhal moeten we nog uren wachten. Buiten plenst het en is het koud! Kaapstad in de lente. Het lijkt wel herfst in Nederland.  Ik haal eens een cappuccino en een kopje thee voor R maar dat blijft er niet in. Wat een ellende. Eindelijk wordt het kwart over elf ’s avonds en kunnen we boarden. R heeft het geluk dat het vliegtuig niet helemaal vol zit en dat ze via de stewardess een drietal stoelen naast elkaar mag gebruiken, dus die gaat plat. Ik maak een praatje met de mevrouw uit Kaapstad, waarmee ik mijn inleiding en mijn verhaal begon. En dan gaan we proberen wat te slapen. 

Tegen de ochtend merkt de captain op dat het weer in Nederland beter is dan gisteren in Cape Town. R is ietsje opgeknapt vergeleken bij gisteren. Op Schiphol zijn de koffers er allemaal gelukkig en we nemen van iedereen afscheid. T zal de e-mailadressen van iedereen uittikken en toesturen. Intussen zijn er al heel wat foto’s uitgewisseld. We nemen de tijd om in het Schipholgebouw een cappuccino te drinken en een broodje te eten. R voelt zich langzamerhand wat beter; de koffie en het eten blijft er nu gelukkig ook in. Gelukkig hebben we mooi de ruimte in de trein waarmee we in een keer door kunnen naar Hoogeveen. De Regiotaxi is ook mooi op tijd en zo hebben we een vlotte terugreis. 

Het was een bijzondere reis, om meer dan een reden. We hebben heel veel gezien, te veel ook niet. Maar de totaalindruk is toch die van een zeer interessante reis, veel uitbundige natuur, aardige mensen. Ik begrijp waarom mensen die er geweest zijn, nog wel eens terug willen. Ik zou vooral nog wel eens een weekje naar Kaapstad willen, een weekje Drakensbergen en het hele Krugerpark door trekken. En natuurlijk Robbeneiland en Soweto zien en ervaren…

 

naar boven