Zuid-Afrika 1: reisverslag en fotoreportage - Naar de Drakensbergen, Howick Falls en een wandeling in de bergen

Hits: 70384

Artikelindex

 

Naar de Drakensbergen, Howick Falls en een wandeling in de bergen      Dinsdag 28 september

 

Uit een koud, winderig en regenachtig Durban rijden we richting Pietermaritzburg. In het liefelijke plaatsje Howick mogen we een uurtje rondkijken. Eerst weer even geld scoren bij de ATM. Dan naar de Howick Falls in de Umgeni River. De waterval is 90 m hoog en klatert vanaf een bijna loodrechte wand naar beneden. Nou, ‘klatert’. Dat suggereert dat je er dichtbij staat. We staan op een plateau tegenover de waterval en hebben er goed zicht op. Horen doe ik hem echter niet of nauwelijks. We maken wat foto’s. We worden aangesproken door een oudere blanke dame met een onmiskenbaar Brits accent. Waar we vandaan komen en of we bij de groep van 19 horen. Ja dus. Ze blijkt een soort toeristenambassadrice te zijn. Ze vertelt dat een vrijwilligerscomité de hele omgeving van de Falls schoongemaakt heeft en toonbaar. Het was een bende, vertelt ze. Tonnen afval hebben ze moeten weghalen. Maar nu zijn ze trots op hun stadje en op hun Falls. Ze is blij met ons bezoek dus:  hartelijk welkom. Ze vertelt het zo langzamerhand bekende verhaal dat haar kinderen allemaal in Amerika, Canada en Australië wonen. Maar er moeten meer mensen weten dat het hier such a lovely place is, besluit ze. We beloven dat we het zullen doorvertellen. Bij dezen! Als u nog eens in de buurt bent van Howick, ga er langs, it’s a lovely village indeed!

Ik wil geen reclame op mijn website, maar dit moet kunnen. In een winkeltje kopen we iets wat we al een tijdje zochten: een autootje, met de hand van lege blikjes en kroonkurken gemaakt. Deadly killing staat er op de bumper, want het voertuigje is gemaakt van een blikje waar insecticide in zat. Leuk voor M. We kopen er nog een om weg te geven. Deze souvenirs hebben we nergens anders weer gezien. De cappuccino in het plaatselijke cafeetje laat lang op zich wachten maar is dan ook heel lekker. Er zitten ook een paar van die typisch Engelse oudere dames. Althans met nog steeds Engelse uitstraling, dat zal het wel zijn. De Britse tongval horen we hier meer. Het lijkt me een van de betere plekken om te wonen in ZA. Landschappelijk mooi, fijn klimaat (niet te warm, maar wel frisse winters), het ziet er welvarend uit. 

Tuinen van Drakensbergen

Daarna beginnen de uitlopers van de Drakensbergen. Het wordt een landschappelijk heel aantrekkelijke tocht. Ik maak veel foto’s vanuit de bus. Ze blijken later vaak nog heel redelijk gelukt. In Underberg stoppen we want RL moet hier de facultatieve excursie met 4x 4’s naar de Sanipass en Lesotho afspreken. De meesten van de groep gaan mee op die excursie. Na Underberg is het nog 25 km rijden op een doodlopende weg. Aan het eind van die weg ligt ons hotel voor twee nachten: Drakensberg Gardens. Eerst nog veel glooiende heuvels met groen gras en koeien, later wordt het landschap steeds ruiger. Grillig gevormde toppen, diepe dalen en hier en daar een beek die er zijn weg zoekt. 

Tegen een uur komen we bij het hotel aan. Het ligt hier magnifiek. Vanuit het raam van onze kamer hebben we onbelemmerd uitzicht op de harde, scherp in de zon afstekende toppen. Wat een omgeving! Je ruikt dat het hier hoog en fris is, zuivere lucht. Bomen komen net in bloei. Voor ons raam staat een roze prunus. We willen gaan wandelen maar moeten eerst nog lunchen. En dat gaat hier niet bepaald snel. This is Africa again. Vooral het betalen vergt geduld. Ik loop zelf maar naar de kassa en dan gaat het vrij snel. Bij het vertrek overmorgen zal ik een rekening aangeboden krijgen voor deze zelfde maaltijd. Ik weiger uiteraard te betalen omdat ik al betaald heb. Even later krijg ik na tussenkomst van de chef een creditnota. Pas ’s avonds vind ik het bonnetje in mijn broekzak; normaal bewaar ik die bonnen niet. Soms is het dus toch nuttig, -als je je dan tenminste kunt herinneren waar je ze hebt... 

Bij de activiteitendesk haal ik een wandelkaart van de omgeving. Gezien de tijd besluiten we de wandeling van twee uur te doen. Met nog twee stellen gaan we over de gammele hangbrug door een stukje bos. Dan begint een steile klim met veel droog zand en steentjes. R ziet er al tegenop dat ze hierover naar beneden moet straks. Onderweg op de hellingen staan merkwaardige bloemen op korte behaarde stelen en met dikke viltachtige bladeren. De bloemen lijken op droogbloemen. Ze zijn er in rood, roze en wit. Helemaal boven hebben we een schitterend uitzicht op de omgeving. We kunnen het hele resort nu zien liggen. Het raam van onze kamer staat open en mijn lege fototas ligt op het bed. Als ik inzoom tot 250 mm focusafstand dan zie ik de tas liggen. Zo helder is het. Om ons heen glooiende hellingen in alle schakeringen groen en soms merkwaardig gevormde pieken. Zijn naam maakt dit gebergte wel waar. Het is hier zo stil en de lucht zo zuiver en helder. We zouden hier heel graag een paar dagen langer blijven om meer te wandelen. Maar helaas, de karavaan trekt verder ook al blaffen de honden. 

Maar zover is het nog niet. Eerst terug naar beneden. Dat gaat toch vrij vlot; we glijden niet uit op de losse steentjes. Beneden bij het hotel gaan we nog even in de zon zitten bij het lege zwembad (zonder bezoekers bedoel ik). Al snel (17.15 u) verdwijnt de zon achter de toppen en dan koelt het hier heel snel af. Een uur later is het al aardig schemerig en dan ook zo donker. Op de kamer staat hier geen airco maar een elektrische radiator. Niet dat we die nodig hebben overigens. Maar ’s morgens vroeg is het tintelend fris. 

Het diner is prima voor elkaar. Er is ook bobotie, een soort lokale gehaktschotel. Een koor van stafpersoneel zingt een paar liederen. Klinkt weer geweldig. Ik koop een cd en sponsor daarmee een communityproject, zoals dat hier heet: in dit geval een school voor aidswezen. 



 

 

 

 

 Howick Falls

 vrolijke muzikanten bij Howick

 door mooie landschappen

 't wordt minder armoedig hier

 mandelahuisjes

 koopvrouwen in Underberg

 prachtig gelegen hotel Drakensberg Gardens

 wandeling de bergen in

 

 net ontloken bloemetjes

 

 harde droogbloemetjes

 drakentanden

 ons resort

 

 

 

naar boven