Zwerven langs de Dalmatische kust / Reisverslag Kroatië  (en Slovenië)

Een kampeerreis door Slovenië en Kroatië in mei/juni 2009

Deze week (24 maart 2010) werd bekend dat een verkorte versie van mijn reisverhaal "Zwerven langs de Dalmatische kust" gepubliceerd gaat worden in de Kampeer- en Caravan Kampioen (KCK) van de ANWB.
"Uw verhaal 'Zwerven langs de Dalmatische kust' is uit een overweldigend aantal inzendingen geselecteerd door de jury als één van de winnaars van onze Lezers-verhalenwedstrijd. Wij zullen het verhaal graag gebruiken voor één van de KCK-nummers in de komende twaalf maanden." (uit de brief van de hoofdredactie).
Ook op deze site is dit verhaal een van de veelgelezen artikelen. (In mei 2011 bijna 4000 unieke lezers van dit artikel.)

Noot van de auteur:

Intussen (nu mei 2011) is het verhaal, overigens in nogal afgeslankte vorm, in de KCK gepubliceerd, en wel in nr 4 van april 2011, pag. 78 e.v. De onverkorte tekst staat op deze site: zie in het menu of klik op deze link: Publicaties.

Inleiding

De kust van Istrië en de Kvarner en de eilanden Krk, Cres en Losinj in Kroatië die we in 2007 bezochten, hebben onze nieuwsgierigheid gewekt naar de rest van Kroatië. We besluiten om nog eens naar die streken af te reizen en wel in een mooie tijd: eind mei, begin juni. Vóór de drukte en met overal nog fris groen en heel veel bloemen in bloei. In grote lijnen willen we:

• 1. Nog een keer naar de Plitvice meren en watervallen, nu liefst met de zon erbij;
• 2. Nu ook en vooral de zuidkust bezoeken, te beginnen bij het zuiden;
• 3. Het nationale park Krka bezoeken;
• 5. De kustweg nr. 8 in ieder geval voor een deel rijden;
• 6. Een bezoek brengen aan onze vrienden van camping Trnovc in Duplje, Slovenië.
• 4. Steden als Dubrovnik, Zadar, Trogir, Šibenik en/of Split bekijken;

We willen de kustweg, de  Jadranska Magistrala, vanaf het zuiden naar het noorden rijden en onderweg een paar pleisterplaatsen zoeken waar we wat langer kunnen blijven en vandaar uit de omgeving verkennen. We zien wel hoe ver we komen. We gaan door het binnenland (via Plitvice) naar het zuiden; dat blijkt uitstekend te kunnen via de uitstekende nieuwe snelweg A-1 die tot ongeveer bij Ploče klaar is. Uiteraard zoeken we zoveel mogelijk een camping die de ACSI-card accepteert: kamperen op eerste klas campings voor € 15. De reis is zonder problemen verlopen. Zelfs files bleven ons gespaard. Het weer was over het algemeen prima met één echt verregende dag. Voor R was het bezoek aan Dubrovnik een sentimental journey; jaren geleden maakte ze daar haar eerste (vlieg)reis naar het buitenland naar deze bestemming. Sindsdien is er oorlog geweest. We zijn benieuwd hoe het er nu uitziet.

Verkeer

Ik heb in totaal 5925 km afgelegd (de verste camping lag op ruim 2000 km van Pesse). Ik heb, denk ik, ongeveer 50 liter benzine verbruikt en verder op LPG gereden. In Duitsland is dat goed verkrijgbaar langs de Autobahnen, maar daarvoor moet je vaak van de weg af naar een Autohof. Dat is overigens geen probleem; het is mij goed bevallen. In Oostenrijk is het nauwelijks de moeite waard om gas te tanken. De prijs ligt daar erg hoog. In Slovenië is gas zo langzamerhand redelijk goed te krijgen langs de autowegen, bij voorbeeld bij Jesenice net voor de Karawankentunnel naar Oostenrijk. Ook in Kroatië is gas redelijk verkrijgbaar. ('Autoplin') en in beide landen is het ongeveer even goedkoop als in Nederland. Dus zeer aantrekkelijk om een LPG-pomp op te zoeken. Normaal verbruikt de Renault Scenic 2.0 ongeveer 9.2 liter LPG op de 100 km. Met de caravan erachter ligt het verbruik afhankelijk van het traject (klimmen), de kruissnelheid en de wind (achter of tegen) tussen de 7 en 8 l/100 km. Daarbij moet je weten dat ik als kruissnelheid ongeveer 90 km/h aanhoud; ik rij met de snelste vrachtwagens mee.

De caravan

Voor vertrek heeft de caravan een uitvoerige Focwa-onderhoudsbeurt gehad bij PAS, Pater Aanhanger Service, bij ons in het dorp. We besluiten ook tot de aanschaf van twee koudschuim matrassen van 17 cm dik. PAS kan die ook leveren. Terwijl we achterin een zitje hebben, hebben we nu voorin een vast bed, net zo groot als thuis: twee keer 90x190 cm. Dat hebben niet veel caravans, ook veel duurdere en grotere niet. (Onze Knaus Country is vier meter). Het bevalt uitstekend; dit hadden we eerder moeten doen. Maar dat hebben we van meer innovaties gezegd. Onze caravan van 1992 is deze update nog wel waard. Hij verkeert nog in prima conditie en is de laatste jaren opgewaardeerd met een groot Heki dakluik (toen er lekkage optrad bij het oude kleine geel-kunststof luikje), een kleine snel opzetbare  tweestoks luifel van Isabella (in plaats van de bewerkelijke en zware schuifluifel, die we overigens nog wel meenemen), een Truma SE mover, een radio/cd-speler met twee speakers (die ik over had en zelf gemonteerd heb en die werkt op de accu van de mover), een draagbaar cassettetoilet en nog zo wat handigheden. Al lang geleden heb ik de lichtpunten uitgebreid van twee lampjes naar acht spotjes, waarvan twee gedimd. Hoewel van oorsprong de Knaus Country nogal Spartaans is uitgevoerd, zeker naar de tegenwoordige normen, (er is geen toiletruimte bijvoorbeeld, wij kozen destijds voor het grote bed), zijn we heel erg tevreden met ons tijdelijke onderkomen. De banden zijn in 2008 vernieuwd ('light truck'-banden).