Inhoudsopgave
Lago di Trasimeno, op de grens van Toscane en Umbrië 2010
Heenreis
De camping Listro
Citta del Pieve, Monteleone d' Orvieto en Paciano
Passignano en Castel Rigone
Chiusi
Castiglione del Lago
Orvieto
Abbazia Monte Oliveto Maggiore
Abbazia Sant Antimo
Cortona en Castiglion Fiorentino
Panicale en Castiglion Fosco en Collebaldo
Perugia
Isola Maggiore en historisch vendelzwaaien
De terugreis
Gebruikte reisgidsen
Alle pagina's

 

Lago di Trasimeno / het Meer van Trasimeno 2010

Op de grens van Toscane en Umbrië in Italië

Verslag van een caravanvakantie in juni 2010


 

 

In 2007 stonden we in de meivakantie een week aan het meer van Trasimeno, op een prachtig gelegen camping vlak aan het meer. Ik sloot het verslag van ons verblijf toen af met de verzuchting dat ik hier zo nog weer naar toe zou willen, voor een langer verblijf. Dat hebben we dit jaar in juni gedaan. Het was een heerlijke tijd.

(Zie ook "Toscane en Umbrië" in het hoofdmenu)


 

Lago di Trasimeno  Italië, juni 2010

Kamperen aan het Meer van Trasimeno

Op de grens van Umbrië en Toscane

(het beste van twee werelden)

Trasimeno-2010-Lammert 399xxx

(Detail van de Dom van Orvieto)

 


Heenreis

We knippen de 1632 km lange reis in drie ongeveer even lange etappes, respectievelijk van 548, 564 en 520 km. Op de terugweg doen we precies dezelfde campings aan en zijn de afstanden dus gelijk -in omgekeerde volgorde.

De eerste dag rijden we via de A31, Dortmund en door het Sauerland via Frankfurt naar het kleine dorp Bettingen, dat ligt aan de Main. We drinken koffie en tanken de eerste LPG op deze reis in Lüdenscheid na ongeveer 260 km. Dan is de gastank al leeg...  Met de caravan erachter gebruikt de Renault Scénic 2.0 ongeveer 1 op 7. Toch is het nog wel aantrekkelijk om op gas te rijden. Als het zo uitkomt, tank ik dus die brandstof. Ik ga er niet apart voor op zoek, maar in Duitsland is het redelijk te krijgen, zeker bij de Autohöfe, en in Italië is het ook goed verkrijgbaar. (Tip: let erop dat je in ieder geval het "Italiëverloopstuk" bij je hebt voor de knijpversie; beter ook nog de andere voor de schroefversie van de slangaansluiting. De Nederlandse nippel kom je nauwelijks tegen.). In beide landen kost LPG ongeveer 68 eurocent per liter. In de hele vakantie heb ik nog lang geen tank vol benzine gebuikt.

Onze lunch is een meegebracht broodje op een parkeerplaats.

In Bettingen ligt camping Wertheim pal aan de Main. (De link brengt u naar Kosmos Campingwijzer).  Het is een ACSI-camping. (link naar ACSI/ Eurocampings).  De camping heeft een omvangrijk veld voor doortrekkers zoals wij. Om acht uur 's morgens gingen we weg en om ongeveer vier uur 's middags komen we er aan. Het veld staat dan al redelijk vol; het is een stuk drukker dan verleden jaar, toen we vroeger in het jaar waren. We melden ons met de ACSI-kaart die hier de hele maand juni nog geldig is. We betalen 15 euro inclusief douchemunt. De bodem is doorweekt; van de campingbeheerder horen we dat het hier de laatste tijd veel geregend heeft. Vandaag is het mooi weer.

's Avonds eten we in het restaurant Maxi van de Autohof, aan het begin van de weg naar de camping. Het is daar zoals je van zo'n Duits wegrestaurant mag verwachten en zoals de naam belooft: grote porties, recht toe rechtaan maar wel heel smakelijk en vers en een efficiënte  en vriendelijke bediening. Ik ga voor de schnitzel van 200 gram; 500 gram is een optie... Ik heb meer dan genoeg aan die van twee ons. We eten ons buikje rond voor 35 euro totaal, incl. wijn en bier.

Als we buiten komen, regent het licht. Het zal de hele nacht nat blijven en de volgende morgen vertrekken we, slippend in de vette klei. De modder spat hoog tegen de caravan en de auto op. Ook onderweg hebben we de tweede dag veel regen. De autoradio heeft het over 130 liter per m2, evenveel als anders in een maand valt. Er zijn ook veel korte files, meestal voor wegwerkzaamheden, soms door een ongeluk. Kennelijk heeft de regering Merkel ter stimulering van de economie ook extra geld uitgetrokken voor verbetering van de infrastructuur, zoveel werk aan de weg komen we tegen. Al met al schiet het vandaag niet lekker op. In Oostenrijk staan alle parkeerplaatsen op weg naar de Brenner propvol me LKW's. Tot 12 uur vannacht mag er in Italië door vrachtwagens niet gereden worden wegens een feestdag. 't Is er nog koud bij ook. Boven op de berg bij Bad Ischerlberg in Zuid-Beieren tanken we gewoontegetrouw LPG (hier met Nederlandse nippel!) en daar wijst de thermometer negen graden. Op de Brennerpas is het slechts zes! Maar ziedaar, het is vaker vertoond: tijdens de afdaling in Italië klimt de thermometer snel naar 19 graden en als we om ongeveer zes uur op camping Gamp bij Chiusa (Klausen) in Zuid-Tirol aankomen, kunnen we bij 21 graden nog even van de zon genieten. Kennelijk heeft het hier in geen dagen geregend want de grond is behoorlijk droog. In Vipiteno vlak na de Brennerpas regende het nog. (N.B. De link brengt u naar de website van de ccamping).

De dame van de camping is zeer vriendelijk. Op de terugweg als we hier weer aansteken, herkent ze ons zelfs en vraagt naar onze belevenissen. In het Gasthof eten we 's avonds (voor € 50) en daarna maken we nog een wandeling door Klausen. Het is een leuk dorp met een fors Anton Pieck-gehalte. Op de camping zitten we nog even buiten. De spoorweg laat luid en duidelijk van zijn bestaan vlakbij de camping weten. De autoweg boven langs de camping hoor je minder. Toch zouden we hier niet voor langere tijd willen staan, ondanks het feit dat het een zeer verzorgde camping is, met muziek op de toiletten, en papier zelfs voor het drogen van je handen. We betalen € 27 voor deze nacht. Niet goedkoop, maar het gemak is wat waard: je zit vlak bij de Autostrada.

De derde dag vertrekken we met fraai weer om half negen voor de laatste etappe. Vandaag blijft het zonnig en droog. De weg door de Alpen is mooi maar het stuk Povlakte is saai en door de Apenijnen van Bologna naar Firenze (Florence) is wel mooi maar gevaarlijk, met de vele bochten en relatief smalle stukken en heel veel tunnels. Toch is de autoweg hier al een stuk veiliger dan een aantal jaren geleden. Dan moest je voor een tunnel vaak weer invoegen op de linkerbaan. Nu wordt er hier en daar zichtbaar gewerkt aan verdere verbetering van deze drukke autostrada, maar dat gaat zo te zien nog jaren in beslag nemen.

Een vriendelijke pompbediende maakt onze voorruit schoon. Hij -en wij al evenzeer- kijken heel bevreemd als hij het ruitenwisserblad zo los in de hand heeft. Er blijkt een pinnetje uit. We repareren het provisorisch maar afdoende met een paar tie rips.

Om vijf uur rijden we Camping Listro in Castiglione del Lago op. We worden vriendelijk ontvangen. We vertellen wat we willen: ongeveer dezelfde plek als in 2007. Welke plaatsen gereserveerd zijn, is niet helemaal helder. De dame noemt eerst een paar plekken, de ene kunnen we 14 dagen staan en de andere nog minder. Als we zelf gaan kijken, vinden we plaats 93 vrij en bij navraag blijkt die de hele maand nog vrij te blijven! Plaats 93 ligt pal aan het meer. Het is een grote plaats, want hij loopt van het weggetje over de camping tot aan de oever van het meer. Er staan wilgen voor schaduw en er is open ruimte. We zetten de caravan met de mover zo, dat we nog wat bomen vóór ons hebben en dan het meer. Zo hebben we de hele dag zon én schaduw, wat we maar willen. Het is een van de mooiste plekken van de camping vinden wij. We zijn er erg gelukkig mee dat deze nog vrij is. Onze latere Duitse buurman had de plaats graag willen reserveren voor 2011, maar dan blijkt hij al gereserveerd. Wij boffen dus enorm, besef ik. Wij reserveren eigenlijk nooit; ook nu hebben we dat niet gedaan. De camping ligt aan de westkant van het meer, dus 's ochtends vroeg komt de zon boven het meer op. We zitten praktisch elke dag op ons eigen privéstrandje in de ochtendzon te ontbijten. Even de tafel en stoelen neerzetten en hoppa; het duurste hotel kan het niet beter doen, vindt onze Duitse buurman met ons.

 Trasimeno-2010-Lammert 827xxx

 Onze plek op de camping in het licht van de eerste zonnestralen 's ochtends vroeg.

Trasimeno-2010-Lammert 821xxx

 We kijken uit de oostoever van het meer, dus hebben we 's morgens meteen zon op 'ons' eigen strandje. Hier ontbijten we meestal.

Trasimeno-2010-Lammert 824xxx

Na het eten wandelen we die eerste avond nog even heen en terug naar het stadje. Dat is een mooie wandeling, voornamelijk langs het meer.

De eerste dagen doen we rustig aan na drie dagen rijden. We wandelen naar Castiglione, doen boodschappen en lezen veel op onze heerlijke plek op de camping. Boodschappen kun je doen bij het winkelcentrum aan de weg naar het zuiden naar Chiusi/ Orvieto, maar ook bij de nieuwe Lidl vlak bij de camping of de eveneens nieuwe Famila super, tegenover de Lidl. De Lidl is ook hier duidelijk het goedkoopst en alleen hier kunnen we 'natuur'yoghurt zonder suiker en andere toevoegingen kopen.

Het centrum van Castiglione wordt gevormd door één winkelstraat met veel leuke winkeltjes en vooral winkels met lekkernijen als lokale vleeswaren, wijnen, olijfolie, peccorino kazen, enz. Vaak bieden dames buiten op straat je lekkere dingetjes te proeven aan, zoals kaas met truffel en stukjes worst. Je kunt ook hele truffels kopen hier, maar volgens mij kunnen dat voor die prijs (zo'n 6 tot 8 euro per paddenstoeltje) geen echte truffels zijn. Leuk om te fotograferen zijn bijvoorbeeld de vele soorten bonen die hier uitgestald staan. Er zijn ook bonen bij met een 'gezichtje'. Verder zijn er een paar restaurants, een pizzeria, een ijssalon. Bij deze gelateria kopen we heerlijk ijs. Dat kun je bij ons toch nauwelijks krijgen, zulk lekker ijs.

 

Trasimeno-2010-Riet 069xxx

Genieten van een goed boek op de camping.

 


 

 

 


 

De Camping LISTRO  http://www.listro.it/index_nl.php

De camping is een gemoedelijke camping met niet veel luxe maar wel schone toiletten en douches, wat voor ons het allerbelangrijkste is op een camping. Het sanitair is wel wat verouderd, de douches heel smal zonder bergruimte; bij de afwasplaatsen is geen warm water. Maar ja, voor deze prijs mag je ook niet meer verwachten, denk ik. Voor ons was het in ieder geval goed genoeg om er bijna drie weken te blijven. De meningen op internet over de camping zijn verdeeld.
Verder is er naast de receptie een kleine winkel waar iedere dag brood is te krijgen zonder bestelling, alleen volkoren brood ('integrale')  moet je bestellen. Nederlandse kranten zijn er in geringe mate (vroeg op!). Bij de winkel is een terrasje waar je o.a. espresso of cappuccino kunt krijgen. De beheerders/eigenaars zijn vriendelijk mensen. Ik heb ze mijn kaartje gegeven met het adres van de website. Vonden ze heel leuk. 'Grazia mille lei...' Je kunt met Engels redelijk bij ze uit de voeten.

De camping heeft een wat merkwaardige vorm. Bij binnenkomst rechts is een groot veld waar vnl. campers en tenten staan. Dan is er linksaf een stuk waar de meeste plekken zijn. Hier staan ook de toiletgebouwen. En het mooiste stuk -vinden wij- is de strook langs het meer. Daar zijn niet zo veel plekken en vele zijn tijdens ons verblijf bezet. De grootte ervan varieert nogal. De mooiste plekken zijn die pal aan het water (misschien een stuk of tien, hoogstens). Je hebt daar een grote plek, met flinke bomen en een 'eigen' stukje strand. Van het strand moet je je niet te veel voorstellen, een strookje zand van twee meter breed, dan een wal en een strook gras.  Je staat op gras. Een paar plekken zijn ongeveer permanent bezet. Wij hadden enorme mazzel dat we plek 93 konden bezetten. Je staat hier wel het verst van de toiletgebouwen. Ik had een vouwfietsje mee, waarmee ik ook water haalde. Er is geen water op de hele strook langs het meer, behalve één kraan aan het begin ervan.

 

Trasimeno-2010-Lammert 831xxx

De zon komt hier beduidend later op dan bij ons maar om een uur of zes is het volop licht.

Trasimeno-2010-Lammert 832xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 836xxx

Zelden een plek op een camping gehad met zoveel ruimte. En zo'n uitzicht!

Trasimeno-2010-Lammert 838xxx

Hier rechts in het water begint het rietveld waarin zo veel dieren zitten. Vogels, kikkers, bevers.


Aan het meer maar dan op de tweede rij, links van het pad, zijn de plekken iets minder groot en sta je dus niet aan het water. Vooraan zijn de plekken het kleinst, daar sta je bijna tegen elkaar aan. Daar zouden wij absoluut geen drie weken hebben willen staan. In het weekend werd de stilte een paar keer tot in de nacht verstoord door een bijna openlucht disco een eindje verderop aan de Lungolago. Dat dat mág... De plaatselijke bevolking schijnt dat ook goed te  (moeten) vinden.
Op de camping is geen eetgelegenheid, maar een paar honderd meter richting stadje zijn restaurants. In een ervan, Solitario meen ik dat het heette, hebben we een paar keer lekker gegeten. Men serveert hier ook streekproducten zoals vis uit het meer. Lekker!
Voor Italiaanse begrippen is de camping echt spotgoedkoop, zeker buiten het seizoen, en met de ACSI-card sta je er voor € 11 per nacht! En dat is toch een prijs waarvoor je bijna nergens meer een plek vindt. De meeste ACSI-campings vragen dit jaar 13 of nog vaker 15 euro.

Wij kwamen hier na een korte meivakantie in 2007 graag nog eens weer -en nu wat langer- vooral om de unieke ligging. Ik bedoel de ligging aan het meer, maar ook is de ligging mooi centraal ten opzichte van interessante plaatsen. Perugia, Assisi, Orvieto, Cortona en ook Siena zijn van hieruit goed te bereiken en als je zoals wij van onbedorven oude stadjes en dorpen op heuveltoppen houdt, kun je je hart hier ophalen. Je kampeert op de grens van Toscane en Umbrië en beide streken hebben wat landschap betreft veel te bieden. Een tiental kilometers rijden naar het westen en je zit in het typische golvende landschap van Toscane met zijn graanvelden en schilderachtige boerenwoningen met een toegangsweg omzoomd door cipressen.

De bevolking is zeer vriendelijk. Je kunt wat dat betreft merken dat je hier op het platteland bent. De mensen zijn gemoedelijk, groeten je, en willen wel een praatje maken.  Jammer is dat men echter zelden Engels spreekt (en al helemaal geen Duits). Nu redden wij ons in restaurants e.d. redelijk met een paar woordjes Italiaans, maar het zou leuk zijn geweest om met de mevrouw in het dorpje Collebaldo van wie we zomaar een zak kersen kregen (!) te hebben kunnen praten. Of met die bareigenaar in Città die kennelijk wat had met Nederland(ers). (Zie verderop in dit verslag).

Dieren die we zien vanaf onze campingplaats
Waar de camping eindigt, even verder dan waar wij staan, begint een rietveld in het meer, waar 's avonds de kikkers oorverdovend kwaken. Dat gaat door tot het ochtendgloren. Je went gelukkig aan het geluid. Er leven ook veel vogels in deze hoek, zoals karekieten, eenden, bonte kraaien, futen, waterhoentjes, en bonte putters, die zien we bij ons nooit. Ook een enkele keer een paartje hoppen. Een paar keer zien we zelfs een beverpaartje zwemmen. Die had ik nog nooit gezien in het wild. Verder zijn er de bekende vogels van thuis, zoals mezen, mussen, vinken en merels. Leuk zijn de futen. De moeder heeft een jonkie op haar rug en de man (?) duikt steeds voedsel op dat hij ze brengt. Vooral R kan met de verrekijker en /of het fototoestel met superzoom veel tijd doorbrengen met het kijken naar de vogels en andere dieren.

EXCURSIES

We doen vaak om en om: een dagje op de camping of in de buurt en een dag met een excursie verder weg.

Op de volgende pagina's doe ik verslag van onze dagexcursies.

 


 

Città del Pieve, Monteleone d' Orvieto en Paciano

Zondagmorgen gaan we om half tien op pad richting zuiden over de N71 naar Città del Pieve. We zetten de auto op een parkeerterreintje bij een kerk buiten de muur en wandelen het stadje in. Het is er rustig en sfeervol. We drinken cappuccino op een klein terras bij Cafè Vannucci. De bar is genoemd naar de schilder Perugino, wat het pseudoniem was voor Pietro Vannucci ( 1445-1523).

Trasimeno-2010-Lammert 097xxx

Cittá d.P.

 

 In de kerk is werk van hem te bewonderen, maar niet op deze zondagmorgen nu er dienst is. De eigenaar, een al wat oudere man, wil kennelijk wel graag een praatje maken, zeker als hij merkt dat wij uit Nederland komen, maar het taalprobleem staat tussen ons in. Jammer. We lopen verder naar het centrum en daar bij de kerk is een bruidspaar met gasten. We staan even te kijken maar dan wordt mijn oog getroffen door een dure Ferrari die door het straatje manoeuvreert. En als we iets verder lopen, zien we op een pleintje een Lamborghini, een Maserati en diverse Ferrari's geparkeerd. Een Porsche of sportmodel Jaguar valt hier tussen al dit geweld nauwelijks op. Het zijn trouwens wagens met Britse nummerborden. Ik heb nog nooit zoveel dure paardenkrachten bij elkaar op één Italiaans pleintje gezien. En al zeker niet op een Nederlands pleintje, trouwens.

Kijk maar eens:

Trasimeno-2010-Lammert 112xxx

Trasimeno-2010-Lammert 104xxx

Trasimeno-2010-Lammert 106xxx

Trasimeno-2010-Lammert 107xxx

Trasimeno-2010-Lammert 108xxx

 

We wandelen verder door het stadje en keren voor de lunch terug naar het eetcafeetje Vannucci. We eten er lekker verse panini met prosciuto. De eigenaar houd er een heel verhaal bij, wat ons dus grotendeels ontgaat. Hij doet zijn best het ons naar de zin te maken, dat merk je. Het smaakt ons heerlijk. Tegenover ons aan de overkant van de straat -het terrasje is eigenlijk op de straat- zit een Nederlands echtpaar die dezelfde brochure over de streek heeft als wij. We maken even een foto van elkaar op elkaars toestel.

In de hitte lopen we terug naar de auto die een oventje is. We gaan terug naar de hoofdweg en nog een eindje verder naar het prachtig gelegen stadje Monteleone d'Orvieto. Het stadje ligt aan een autoloze doodlopende weg, die eindigt in een Belvédère, een rond pleintje met een muur waarachter het steil naar beneden gaat en je een schiterend uitzicht hebt over de omgeving. We zetten de auto beneden op een parkeerplaats en wandelen omhoog naar het uitzichtpunt. De rozen bloeien volop in de tuinen en op het plein. Lindes verzadigen met hun zwoele zoete geuren de lucht. We maken wat mooie foto's. Hetzelfde knalrode Fiatje Cinquecento staat nog op het plein als in 2007 toen we hier ook waren. Het stadje lijkt uitgestorven. Het is er stil en warm. Iedereen zit lekker in de koelte, alleen domme buitenlanders wagen zich op het heetst van de dag op straat.

Trasimeno-2010-Lammert 146xxx

Uitzichten vanaf de Belvedere van Monteleone.

Trasimeno-2010-Lammert 148xxx

 

In de autovrije straatjes (eigenlijk is er maar één straat) zien we kleurige bloemmozaïeken op de straatstenen gelegd. Dat blijkt gedaan ter ere van Sacramentsdag, Corpus Domini. Men heeft er heel wat werk aan gehad, dat zie je zo. Ons pad gaat bijna letterlijk over rozen, hier, hoewel je probeert er niet over te lopen maar erlangs. Er zijn afbeeldingen van Maria, van het kruis, en andere Roomse/ Christelijke attributen.

 

Trasimeno-2010-Lammert 139xxx

Bloementapijt in Monteleone d.O.

Trasimeno-2010-Lammert 158xxx

Straatje in Monteleone.

Trasimeno-2010-Lammert 164xxx

Onderweg: een oprijlaan  naar een landgoed met cipressen en pijnbomen.

Trasimeno-2010-Lammert 161xxx

 

Via landelijke binnenwegen over heuvels en door dalen rijden we naar Paciano. Ook daar parkeren we buiten het centrum dat trouwens ook hier weer autovrij is. We wandelen weer door de sfeervolle stegen en straatjes. Ook hier weer veel bloemenmozaïeken op het plaveisel. We kijken onze ogen uit, dit hebben we nog nooit zo gezien.

Trasimeno-2010-Lammert 166xxx

Trasimeno-2010-Lammert 173xxx

 

Als afsluiting van ons bezoek kopen we een paar heerlijke gelati die we op een terras met uitzicht over de omgeving opeten. Op het terras is een Italiaanse familie iets aan het vieren, of misschien is het gewoon de zondagse maaltijd met het gezin en oma, zoals je dat van de reclames kent...We zitten lekker te genieten van ons ijsje en het uitzicht. Wat kun je toch genieten van eigenlijk simpele genoegens...

 

Om half vijf zijn we weer 'thuis' na 80 km. Het was warm vandaag, 28 graden C, en ook 's avonds blijft het lekker weer zodat we zoals bijna alle avonden tot bedtijd buiten zitten onder onze bescheiden schuifluifel. Glaasje wijn, de zon die langzaam verdwijnt en het oosten roze kleurt, de kikkers die oorverdovend kwaken en soms wat geklots van het water. Een goed boek, bij voorbeeld de laatste Wallander van Henning Mankell. Och, het leven is goed.

 

 


 

Passignano en Castel Rigone

Een middagtrip besteden we aan het rond het meer rijden. We gaan met de klok mee. In Passignano, dat we vanaf de camping aan de overkant zien liggen, wandelen we door de straatjes en eten een lekkere gelato op een terras aan het meer. Jammer is dat de uitzichttoren dicht is (maandag) maar het is toch een leuke wandeling.

Trasimeno-2010-Lammert 187xxx

Uitzicht vanuit het aardige dorp Passignano op het meer en een van de eilanden.

Trasimeno-2010-Lammert 190xxx

In het meer voor het dorp Passignano staat een leuk kunstwerk.

We nemen even buiten het stadje een weg linksaf naar een dorp met een mooi uitzicht op de verre omgeving o.a het meer. Dat dorp heet Castel Rigone. De weg ernaartoe is vrij steil en omzoomd met felgele brem. Die staat de weken dat wij er zijn overal in volle bloei. Vrolijk gezicht is dat.

Trasimeno-2010-Lammert 193xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 195xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 199xxx

C' est lá que je voudrais vivre...

Trasimeno-2010-Lammert 201xxx

Het meer gezien vanuit het hooggelegen dorp Castèl Rigone. Het is wazig, wat betekent dat er er een bui in de maak is.

Trasimeno-2010-Lammert 203xxx

Uitzicht vanuit Castèl Rigone, naar het oosten.

 

We wandelen om en door het dorp over steile straatjes en komen langs een oude kerk met muurschilderingen.

 

 

Trasimeno-2010-Lammert 204xxx

Het kerkje stelt niet veel voor maar bevat een mooi gedecoreerd roosvenster...

 

Trasimeno-2010-Lammert 209xxx

...en binnen zijn aardige, knap gemaakte schilderingen, zoals dit detail van de kruisiging laat zien.

 

Via Magione gaan we terug. In dat stadje kopen we bij een restaurantje alvast kaarten voor de trein naar Perugia. We willen daarheen met de trein om gedoe met de auto, zoeken naar een parkeerplaats en zo, te voorkomen. Dat deden we vaker in Italië (Rome, Verona, Venetië, Florence, Pisa en Luca bezochten we vanuit een camping in de buurt allemaal per trein). Dat bevalt uitstekend, moet ik zeggen. Het is niet duur, spaart parkeerkosten uit en vooral de stress van het zoeken van een plaats. Ik vind het heel relaxt. Trouwens, in Nederland gaan we naar een grote stad ook vaak met de trein.

Onderweg zien we zich donkere onweerswolken samenpakken maar wij houden het droog. Om half zeven zijn we weer 'thuis' na 68 km. Op de camping hebben ze een bui gehad.

Trasimeno-2010-Lammert 211xxx

De rust van de naderende nacht op de camping. De bui en de wind trekken weg. Het water is stil en glad.

Trasimeno-2010-Lammert 213xxx

Elke dag en elk uur is het meer weer anders. Ik kan er lang naar kijken en het is heel rustgevend.

 


 

Chiusi

(Spreek uit: Kioesi)

Eveneens een middagtocht maken we naar Chiusi, vroeger een belangrijke Etruskische stad. Er is nu nog een Etruskisch museum. Als we het Etruskische museum willen bezoeken, staat de dame bij de receptie te telefoneren. Als er maar geen eind aan komt en wij maar staan te wachten, vinden we het welletjes en stappen op. Jammer. Of toch niet want daardoor komen we in het andere museum van het stadje terecht, namelijk het Museo della Cathedrale. We zien daar een indrukwekkende verzameling handschriften met kleurrijke goedbewaarde miniaturen. De handgemaakte liedboeken komen uit het klooster Monte Oliveto Maggiore, dat wij later ook nog zullen bezoeken. Maar voordat dit museum open is (pas om vier uur!) bekijken we de kerk van binnen. Het is er erg donker maar voor 50 eurocent gaat de verlichting aan en zien we de kleurrijke versieringen en oude schilderingen en mozaïeken.

 

Trasimeno-2010-Lammert 223xxx

Het interieur van de Duomo van Chiusi. Een prachtige vloer en veel mozaïek aan de gewelven.

Trasimeno-2010-Lammert 232xxx

Dit is het exterieur van de Dom. Rechts is het Dom-Museum.

 

Trasimeno-2010-Lammert 215xxx

Dit is de voet van de machtige Campanile, de vrijstaande klokkentoren. Hier schuin onder, ik schat een meter of tien diep,  is een Romeinse cisterne die deel uitmaakt van het Etruskische gangenstelsel, het 'Labyrint'.

  

 

Als het museum om vier uur opengaat, staan wij bij de deur te wachten. Binnen wacht ons  een verrassing. We kunnen naast het museum bekijken, ook meedoen met een ondergrondse excursie, begrijpen we, onder leiding van een gids. 'Het labyrint' heeft de man het over. We geven ons daarvoor op; we zijn de enige bezoekers en vragen ons af wat we moeten verwachten. Na even wachten in de warme tuin worden we in het Nederlands begroet door onze gids, een Nederlandse archeologe die in Italië woont en werkt. Zij laat ons het stelsel van gangen zien (althans een begaanbaar deel daarvan) dat door de Etrusken al is gegraven in ongeveer de zesde eeuw v. C. In de gangen is het een graad of 14 schat ik; fris in ieder geval. De ondergrondse aardlagen zijn hier onder Chiusi zodanig dat het interessant was om een ondergronds watertransportsysteem aan te leggen. Wij verbazen ons over de kennis en mate van ontwikkeling die uit dit systeem spreekt. Later, in de tweede eeuw v.C. hebben de Romeinen het systeem uitgebreid en aangevuld met onder andere cisternes, waaronder het ondergrondse waterbekken dat onder de Campanile ligt. Daarover hadden we gelezen in een reisgids. We leren nu dat deze waterkelder niet echt onder maar schuin onder de Campanile, de losstaande kerktoren, ligt. We krijgen uitgebreid uitleg en kunnen uiteraard ook (gemakkelijk) vragen stellen. We vinden het heel bijzonder dat we hier tegenaan zijn gelopen, eigenlijk door die telefonerende mevrouw in het andere museum.

 

Trasimeno-2010-Lammert 242xxx

Een kijkje in het ondergrondse gangenstelsel uit de Etruskische tijd, 6e eeuw v.Chr.

Trasimeno-2010-Riet 184xxx

Ik pas er net in, zo smal is de gang. (foto Riet).

 

Na de ondergrondse rondgang komen we uit in de cisterne onder de Campanile waar de gids ons verlaat. We mogen op eigen houtje naar boven klimmen en we kunnen door de deur naar buiten als we maar niet vergeten het licht uit te doen, na controle of er niet nog een andere gast is. Grappig. Boven op de toren hebben we een weids uitzicht op het stadje en de wijde omgeving. We zien een onweersbui zich ontladen boven de nabije heuvels maar wij komen er met een paar druppels van af.

 

Trasimeno-2010-Lammert 251xxx

Uitzicht vanaf de Campanile van Chiusi met het bekende, bekoorlijke Umbrische landschap: rollende heuvels van akkers en bosjes, een stadje op een heuvel en verderop de wat hogere bergen.

Trasimeno-2010-Lammert 263xxx

De klok in de Campanile.

 

 

Beneden drinken we op een terras bij het plein voor de Duomo een cappuccino en dan gaan we de 15e en 16e eeuwse gezangboeken bekijken in het Dom-museum. Het zijn er veel en ze zijn allemaal even mooi. Wonderbaarlijk dat men zulke kleine schilderijtjes zo minutieus kon schilderen en beleggen met bladgoud. En dat dat dan zo goed bewaard is al die eeuwen.

 

Trasimeno-2010-Lammert 267xxx

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Miniaturen in gezangboeken, komend uit de Abdij van Monte Oliveto Maggiore. (zie verderop).

 

 Trasimeno-2010-Lammert 272xxx

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Trasimeno-2010-Lammert 274x

 

Langs binnendoor-weggetjes gaan we terug naar de camping. Boodschappen bij de Lidl (kersen!). Thuis heeft het slot van de Scénic weer kuren. Dat gebeurt soms, dat de achterklep niet in het slot wil vallen. De overbuurman komt erbij om te helpen. Het beste is denk ik wel eens, gewoon een uurtje wachten want ook nu helpt al het morrelen eraan niets, maar na een uurtje doet-ie het opeens weer gewoon. Ik geef de buurman een kaartje van mijn website. Ook de Duitse buren hadden zich al afgevraagd wat voor site het zou zijn die op de sticker op de caravan staat. Ook zij beloven thuis te gaan kijken en te reageren.

Het was behoorlijk warm vandaag, en nu om half tien 's avonds is het nog 19o C.

 

 


 

Castigilione del Lago

We bezoeken het dorp diverse malen. Je loopt er zo naartoe vanaf de camping. 's Woensdags is er markt. Diverse straten zijn gevuld met kramen. De duurdere spullen staan in de oude winkelstraat. We kopen wat gedroogde zoete gember en al smikkelend bekijken we de kramen. We zien ook weer de kraam die we in 2007 zagen en waarover we ons toen verwonderden. De man verkoopt huishoudelijke spullen en heeft zijn oude vrachtwagen zó ontzettend vol gestouwd, dat je je afvraagt waar hij zit om te chaufferen. Vorige keer was er ook nog een oude kromme vrouw bij. Die is er nu niet meer.

Trasimeno-2010-Lammert 282xxx

Moet je je voorstellen dat alles wat nu uitgestald is, straks weer in de nu al overvolle auto gepakt moet worden...

 

Op een pleintje aan de winkelstraat zitten we op het terras te genieten van een paar heerlijke cappuccini. Die kosten hier maar € 1,20 per stuk! En ze zijn een stuk lekkerder dan bij ons of in Duitsland en Oostenrijk langs de autoweg, waar je ongeveer vier keer zoveel betaalt. Dat dan weer wel. Omdat we al op tijd weggegaan zijn van de camping, kunnen we ook de burcht en het museum bekijken.

Trasimeno-2010-Lammert 289xxx

De muren en het plafond van het museum zijn rijk gedecoreerd.

Trasimeno-2010-Lammert 053xxx

Het fort gezien vanuit de olijftuin buiten de muren.

Trasimeno-2010-Lammert 054xxx

Hier kijk je tegen de overdekte muur aan waar je door loopt om bij het fort te komen.

Trasimeno-2010-Lammert 291xxx

 Hier is de ingang van de overdekte muur.

Trasimeno-2010-Lammert 292xxx

Hier staat R in de muur. Je kunt elkaar maar nauwelijks passeren, zo smal is de toegang.

Trasimeno-2010-Riet 264xxx

Een gewaarschuwd man telt voor twee.

Trasimeno-2010-Lammert 318xxx

Vanaf de muur van het fort kun je onze camping zien liggen. De caravan staat onder/ achter de bomen, vlak bij het blauwe bootje.

Trasimeno-2010-Lammert 311xxx

Een deel van het fort vanaf de hoogste toren gezien.

Trasimeno-2010-Lammert 316xxx

Het stadje Castiglione del Lago vanaf het fort.

Trasimeno-2010-Lammert 321xxx

En weer door de muur terug.

De burcht van Castigilione werd in 2007 nog volop gerestaureerd, maar nu is alles klaar, inclusief de lange overdekte muur waardoor je via het museum in de eigenlijke burcht komt. Je hebt er een fantastisch uitzicht over het hele Lago di Trasimeno en over het stadje. We maken heel wat foto's. Op de muren (eenrichtingsverkeer!) is het heel warm maar gelukkig is er een briesje bij zodat de droge warmte best te verdragen is.

Trasimeno-2010-Lammert 064xxx

Winkeltje met lekkernijen in Castiglione d.L.

Trasimeno-2010-Lammert 066xxx

Ze hebben er veel soorten bonen.

Trasimeno-2010-Lammert 080xxx

De kerk van Castiglione.

Trasimeno-2010-Lammert 074xxx

 

Deel van het interieur.

 

 Trasimeno-2010-Lammert 076xxx

De kerk is goed onderhouden. Hier een merkwaardige 'Maria met kindje Jezus'.

 

Tussendoor eten we vandaag een pizza bij de pizzeria op een pleintje aan de hoofdstraat. Voor 6 euro heb je een kostelijke pizza met salami. 's Avonds is het lang warm. Een heerlijke lange avond aan het langzaam duister wordende meer. Aan de andere kant van het meer gaan de lichtjes aan. Ze weerspiegelen in het kalme water. Een koele Orvieto Classico, een droge, heel lichte maar geurige witte wijn uit Orvieto, past hier prima bij. Ik lees dat deze wijn eeuwen geleden al door pausen werd gedronken en kunstenaars lieten zich voor een deel in deze wijn uitbetalen. Bij de Lidl kost hij een krats en voor zulke zomeravonden is hij ideaal.

 Ik lees de Millennium Trilogie van Stieg Larson. De boeken zijn inderdaad zo goed als 'men' zegt. Eigenlijk zelden zo'n onderhoudende thriller gelezen, moet ik toegeven. Alle drie delen verslind ik gedurende deze vakantie.

 

 


 

Orvieto

Orvieto hebben we in 2007 ook al bekeken, maar we waren toen zo onder de indruk van de Duomo dat we daar graag nog eens naartoe gaan. De weg (SS71) ernaartoe is al mooi en heel rustig. Het schiet niet op met al die bochten maar het landschap waar je door komt, vergoedt alles.  Net voorbij Monteleone d'Orvieto is een bar waar we cappuccino drinken en -net als in 2007- een paar panini met prosciuto laten inpakken voor onze lunch.

De stad Orvieto ligt uniek op een enorm blok tufsteen en is van ver al zichtbaar. Het centrum met smalle straten en veel leuke winkeltjes is gezellig om door te struinen. Maar wij komen vooral voor het pronkstuk van de Italiaanse Gotiek: de beroemde dom, een van de mooiste van Italië.

 

Trasimeno-2010-Lammert 366xxx

Exterieur en gevel van de Duomo van Orvieto.

 

Trasimeno-2010-Lammert 371xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 379xxx

De top van de voorgevel. Ranke gotiek,  rijkelijke maar smaakvolle  decoratie, kleurige mozaïeken.

Trasimeno-2010-Lammert 380xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 389xxx

Detail van de pilaren in de voorgevel.

Trasimeno-2010-Lammert 397xxx

Stukje van het beeldhouwwerk op de voorgevel. De levensboom.

 

 

Trasimeno-2010-Lammert 398xxx

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Details.

 

 

Trasimeno-2010-Lammert 399xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 398xxx

 

We parkeren (betaald) bij de 'funicolare' (een kabeltreintje) en wandelen dan naar het centrum. In 1290 werd begonnen met de bouw van de dom, naar aanleiding van een wonder in Bolsena. Daar was een hostie gaan bloeden (dat gebeurde in middeleeuwse verhalen meer, weet ik uit mijn studie). In Orvieto, maar ook in de stadjes in de buurt van onze plek, wordt in het voorjaar nog steeds het Festa del Corpus Domini gevierd, dat in de katholieke kerk Sacramentsdag is geworden. De straten in het centrum worden dan versierd met bloementapijten, iets wat wij in een paar plaatsen hebben gezien. Helaas hebben we nergens een processie gezien, die er ongetwijfeld ook is op zo'n dag. Maar goed, de dom dus. De voorgevel is een en al ornament, maar smaakvol en evenwichtig. Het lichte 'omhoogstrevende' van de gotiek komt hier duidelijk tot uiting. Er zijn mozaïeken en veel beeldhouwwerk. De zijkanten zijn van twee soorten marmer, donker en licht in smalle strepen boven elkaar. De bronzen deuren zijn overigens pas in 1970 aangebracht. Daarover is alles te zien in het museum naast de dom. 

Trasimeno-2010-Lammert 383xxx

De enorme bronzen deuren uit 1970.

Trasimeno-2010-Riet 315xxx (foto Riet)

 

 

 

 Maar dat is nog maar de buitenkant.

In tegenstelling tot de rijkversierde façade is het interieur een stuk bescheidener versierd, maar in zijn lichtheid en betrekkelijke eenvoud maakt het interieur een majestueuze indruk op je als je binnenstapt. Je staat eerst even stil te kijken naar die immense ruimte om daarna pas details te zien, zo gaat het mij tenminste. Het gestreepte marmer zet zich binnen voort.  Ik ga niet alle details en wetenswaardigheden van de kerk opsommen. Daarvoor is Wikipedia (http://nl.wikipedia.org/wiki/Orvieto ) en tal van andere sites.

 

Trasimeno-2010-Lammert 360xxx

Het gestreepte marmer zie je zowel binnen als buiten.

Trasimeno-2010-Lammert 343xxx Zestiende eeuwse Pietà.

Trasimeno-2010-Lammert 344xxx

Detail van de opmerkelijke vloer van de dom. Dit lijkt wel Maurits Escher avant la lettre.

Trasimeno-2010-Lammert 341xxx  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Twee roosvensters

 

Trasimeno-2010-Lammert 342xxx

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een opvallend onderdeel is de Capella del Corporale, met marmeren tabernakel waarin het relikwie van wonder van Bolsena, dat je overigens niet ziet (uiteraard). Op de muren fresco's met een voorstelling van hoe dat mirakel destijds werd behandeld. Je ziet pausen en kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders  hun eerbied voor de bloedende hostie tonen, terwijl kinderen er onschuldig tussendoor huppelen. Aan de andere kant in de zijbeuk is een kapel waarvoor je toegang moet betalen om de prachtige fresco's goed te kunnen zien. Het is de prijs (combikaartje ook voor kapel en Duomo-museum: € 5) waard. Jammer dat je voor die prijs -zelfs zonder flits- officieel niet mag fotograferen. Nu weet iedere Italiëganger dat in dit land ge- en verboden anders worden opgevat dan bijvoorbeeld bij ons, en ik sluit me daarbij aan door toch, zonder flits, wat foto's te maken. Daar wordt niemand of niets minder van.

Trasimeno-2010-Lammert 329xxx

De Capella del Corporale in de Duomo van Orvieto.

Trasimeno-2010-Lammert 339xxx

Detail van de kapel. De taferelen verhalen van het wonder van de bloedende hostie.

Trasimeno-2010-Lammert 348xxx

Detail van het Sacramentsschrijn, waarin het misgewaad wordt bewaard, waarop bloed van de bloedende hostie zou zijn gevallen. Twee keer per jaar, met Pasen en op Sacramentsdag, wordt het reliek den volke getoond.

 

Capella di S. Brizio

Trasimeno-2010-Lammert 335xxx

De Capella di S. Brizio, het plafond. In deze kapel is in veel kleurrijke fresco's het Laatste Oordeel uitgebeeld door Lucca Signorelli, rond 1500. Men beschouwt deze fresco's als de rechtsstreekse voorlopers van die van Michelangelo in de Sixtijnse kapel in het Vaticaan. Ze zijn inderdaad heel bijzonder. De dramatiek van het gebeuren is indringend in beeld gebracht en de figuren zijn levensecht.

 

Trasimeno-2010-Lammert 353xxx

Details van Het Laatste Oordeel.

Trasimeno-2010-Lammert 354xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 356xxx

 

Over die geboden: het valt me op dat Italiaanse wegbeheerders nog veel meer dan in Nederland denken dat hoe meer verkeersborden ze plaatsen hoe beter het is. Bij een flauwe bocht staat al een bord van maximaal 50 km. Er is dan ook (bijna) geen Italiaan die zich hier iets aan gelegen laat liggen. Als buitenlander rijd je dan ook veiliger door met de stroom mee te rijden in plaats van dit soort geboden op te volgen. We hebben situaties gezien waar we op 50 m afstand dertien verkeersborden telden...  Door de bomen... enz.
Nu ik toch bezig ben: het inhaalverbod voor auto's met caravan op de ganse Brenner autoweg, van Vipiteno in de Alpen tot aan Bologna, is dus ook van de gekke. In het uiterste noorden kan ik me er nog iets bij voorstellen met de hoogteverschillen die je daar hebt. Maar daar geldt voor vrachtwagens dan een maximum van iets van 60 km. Nou, er is dus geen caravanner die op een autostrada tientallen kilometers 50 of 60 gaat rijden achter een rij vrachtwagens; ik in ieder geval niet. Ik zie dan ook heel wat 'overtredingen' onderweg.

't Is net of de overheid het soms wat onstuimige rijgedrag van haar burgers aan banden wil leggen door een absurde hoeveelheid borden en verboden waarvan men kan weten dat ze niets uitwerken.
Met het rijgedrag van de gemiddelde Italiaan is overigens niet meer mis dan met dat van de gemiddelde Oostenrijker (die kunnen er ook wat van vind ik). Het enig echt irritante vind ik dat ze op een 'gewone' bochtige weg tien kilometer op je bumper zitten om je te kunnen passeren (terwijl ik al ruim de toegestane snelheid rijd) en dat dan liefst in een onoverzichtelijke bocht over de doorgetrokken streep gaan doen en vervolgens vlak voor je afremmen om bij het benzinestation dat ineens opdoemt even aan te steken... Even later zit-ie weer op je bumper. Enfin, 's land wijs...

 

Trasimeno-2010-Lammert 362xxx

De lunch gebruiken we zittend op een muurtje in een klein park, dicht bij de dom, waar we dit uitzicht over het omringende land hebben.

 

Onze lunch gebruiken we in een parkje naast het domplein waar je mooi uitzicht hebt over de lager gelegen omgeving. We eten onze broodjes en drinken veel water uit de meegebrachte flesjes, want het is vandaag weer flink warm. Na de lunch bekijken we dus het Duomo-museum (zijn we snel klaar want dat gaat alleen maar over het ontwerpen en plaatsen en inwijden van de nieuwe bronzen deuren) maar er blijkt in een apart gebouw nog een gedeelte te zijn waar nog van alles te zien is. Die collectie is interessanter.

Op een terras tegenover de dom drinken we een naar verhouding tot wat we gewend zijn, heel dure cappuccino (tja wat wil je, de grond is hier duur).

Trasimeno-2010-Lammert 407xxx

Naast de Dom staat een rij klassieke Lancia's te pronken, in alle vormen en kleuren. Heel uiteenlopende schoonheid en toch past het bij elkaar, vind ik.

Trasimeno-2010-Lammert 409xxx

 

 

Na nog een lekkere gelato is het tegen half vier eigenlijk al weer tijd om naar de parkeerplaats terug te wandelen want de parkeertijd loopt af. We lopen nog even mis, vragen twee keer de weg en blijken dan ineens vlak bij de auto te zijn. We rijden dezelfde mooie weg terug naar Castiglione d.L. en als we daar om half zes aankomen, wijst de thermometer in de Scénic nog 31o.
Vandaag 154 km.

 

 

 


 

Abbazia Monte Oliveto Maggiore ( en Abbazia di Sant' Antimo in het vervolghoofdstuk)

We vertrekken op tijd (om half negen) omdat we uit ervaring van een vroeger bezoek aan Toscane en deze abdij weten, dat die tussen de middag langdurig dicht is. We rijden naar het noorden naar de tolvrije autoweg richting Siena. In westelijke richting rijdend komen we nu in het echte Toscane. We passeren het mooi gelegen Sinalunga en nemen al snel de afslag Asciano (de Abbazia is op de autoweg al aangegeven). Het is een mooie tocht maar we stoppen niet te vaak. Maar we maken onderweg toch al een paar plaatjes van het heerlijke Toscaanse landschap.

 

Trasimeno-2010-Lammert 438xxx

Toegangsweg met cipressen tot een landgoed.

Trasimeno-2010-Lammert 442xxx

"The rolling hills of Toscana"

Trasimeno-2010-Lammert 451xxx

Soms is het landschap weer wat ruiger, maar toch is het anders, lieflijker, dan dat in Umbrië.

 

Maar goed ook dat we wat dóórrijden, want als we er bijna zijn, blijkt het laatste stukje route afgesloten zodat we een omweg van 29 km via Torrenierli en Buonconvento moeten nemen om er te komen. Daardoor zijn we er pas om kwart voor elf. Maar gelukkig hebben we toch nog ruim de tijd voor het bekijken van de vele uitzonderlijk goed bewaarde fresco's waar dit Benedictijnse klooster beroemd om is.

Trasimeno-2010-Lammert 462xxx

Detail van de toegangspoort van de Abbazia. Maria, met op schoot een fors Jezuskind. 

Trasimeno-2010-Lammert 467xxx

De Abbazia is een vrij massief complex, uitgevoerd in baksteen. Het gebouw en terrein is zeer goed onderhouden. Het wordt dan ook nog gebruikt door een kloosterorde. Bij de ingang zit ook geen mevrouw of meneer bij een loket, maar je kunt gratis naar binnen langs een vriendelijk wuivende monnik: 'Loopt u maar door...' gebaart hij.

 

Op de muren van een binnenhof, dus onder dak maar wel min of meer buiten hebben Luca Signorelli en Gian Antonio Bazzi, de laatste beter bekend als Sodoma en leerling van Rafaël en Leonardo, 35 fresco's gemaakt die nu tot de grootste kunstschatten van Toscane worden gerekend. Onze Duitse reisgids van de ADAC is er heel enthousiast over.

 

Trasimeno-2010-Lammert 497xxx

Eén kant van de ommuurde binnenplaats. In de nissen op de begane grond (het enige publiek toegankelijke gebied) zijn de fresco's aangebracht.

Trasimeno-2010-Lammert 473xxx

Slechts een eenvoudig hekje scheidt je van de kostbare fresco's.

Trasimeno-2010-Lammert 518xxx

Het hele heiligenleven van Benedictus wordt de bezoeker al wandelend voorgesteld. Met de klok mee (even opletten bij het betreden van de binnenplaats) zie je hem vanaf zijn jeugd tot ouderdom. De Duitse ADAC-gids vertelt van elke afbeelding wat erop te zien is. 

 

Als je met de klok mee het vierkant loopt, kom je langs het hele leven van de heilige Benedictus, uitgebeeld in natte kalk. Het is een soort stripverhaal over zijn leven. Zelfs een leek als ik kan zien dat deze kunstwerken een zeer hoge kwaliteit hebben. In andere kerken en kloosters zie je nog wel eens afbeeldingen die bijna als volkskunst moeten worden gezien, maar hier moest ik denken aan de fresco's in de Sixtijnse kapel. Dezelfde beheersing van de schilderkunst in kleurgebruik, dieptewerking, het levendig uitbeelden van personen in de juiste proporties; kortom een belevenis. Niet alleen de personen en gebouwen zijn kundig geschilderd maar ook de achtergronden, waarop niet zelden komische of absurde details te zien zijn voor wie er de tijd voor neemt. Bijzonder is bij voorbeeld de tegenstelling tussen de levenslustige dansende meisjes tegenover de stijve stugge monniken op fresco 19.

 

Hieronder een aantal foto's van de fresco's. Meestal zijn het uitsnedes, details van het grote geheel. Juist daarin zit voor mij vaak het interessante. In de details kon de kunstenaar zich met enige vrijheid uiten.

 

Trasimeno-2010-Lammert 474xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 478xxx

Een tamelijk uniek beeld: duivels. Niet omdat ze weinig werden afgebeeld, maar wel omdat in heel Toscane duivelsfiguren later zijn weggekrast door bange of lichtelijk fundamentalistische gelovigen. Hier staan ze in vol ornaat afgebeeld, -en zonder krasje.

Trasimeno-2010-Lammert 493xxx

Figuren zijn -zeker voor die tijd- heel levensecht uitgebeeld. Het paard lijkt me wel wat dramatisch aangezet.   

Trasimeno-2010-Lammert 499xxx

Let op het mandje kersen. De fresco's zitten vol met leuke alledaagse details. De afbeelding in zijn geheel is vaak de uitbeelding van een wonder, vaak verricht of ondergaan door Benedictus.Trasimeno-2010-Lammert 503xxx

Trasimeno-2010-Lammert 513xxx

De metselaar aan het werk. Een beeld dat mij aanspreekt. Let op het Toscaanse landschap op de achtergrond.  

 

We bezoeken ook de kloosterkerk en een paar andere gangen die toegankelijk zijn. Grote delen van het complex zijn niet toegankelijk omdat ze in gebruik zijn als klooster. Alles is gratis toegankelijk, alleen parkeren kost geld. Dat was in 2007 nog niet, maar nu is er een officiële parkeerplaats met slagboom en parkeermeter. Er is een winkeltje waar de monniken geld verdienen aan de toeristen met de verkoop van likeurtjes, honing, jam, ansichtkaarten en dat soort spullen. We kopen er o.a. een mooie kalender 2011 voor de buren en voor M & M.  

Trasimeno-2010-Lammert 527xxx

Op het terrein staan enorme cactussen.

Trasimeno-2010-Lammert 536xxx 

De Cretes, een bijzonder landschap om de abdij heen.

Trasimeno-2010-Lammert 548xxx

De abdij, net boven de cipressen en pijnbomen uit.

Trasimeno-2010-Lammert 556xxx

Gras, zo aan de kant van de weg.

 

 

 

Op het terras van het restaurant in de poort eten we een panino prosciuto crudo, een vers broodje met rauwe gerookte ham. Dat is het lekkerste broodje dat je hier kunt bestellen vind ik. De prosciuto is heerlijk. Bij mij zit er ook nog peccorrino kaas op, een beroemd streekproduct  maar dat vind ik vrij smakeloos. We maken nog foto's van de Abdij en de omgeving. Het enorme bakstenen complex ligt mooi in een dal tussen cipressen, pijnbomen ander geboomte. De directe omgeving is wat desolaat: de bijna onbegroeide rotsen met scherpe kammen van Le Crete.

HET VERVOLG VAN DEZE EXCURSIE VINDT U IN HET VOLGENDE HOOFDSTUK

 

 


 

(DIT IS HET VERVOLG VAN DE EXCURSIE NAAR MONTE OLIVETO)

 

Dan gaan we via een prachtige route door het typisch Toscaanse landschap met golvende heuvels, cipressen en hier en daar zo'n typisch boerenhuis via Montalcino naar de Abbazia di Sant' Ántimo. Onderweg stoppen we diverse malen om foto's te maken. Je ziet hier zoveel wat wij 'kalenderplaatjes' noemen, dat je wel aan het fotograferen kunt blíjven.

 

 

Trasimeno-2010-Lammert 559xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 560xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 562xxx

 

 

 

Ongeveer tien km ten zuiden van Montalcino ligt de Abdij in een lieflijk landschap met weer die cipressen en hier ook wijngaarden en oude olijfbomen. Er is een flinke parkeerplaats aangelegd sinds 2007 maar er staan hooguit tien auto's. Je moet wel parkeergeld betalen nu.

 

Trasimeno-2010-Lammert 575xxx

Net van de hoofdweg afkomend zie je de adbij van Sant Antimo in een lieflijk dal liggen.

Trasimeno-2010-Lammert 578xxx

Let op de enorme cipres naast de toren.

Trasimeno-2010-Lammert 580xxx

Het landschap waarin de abdij ligt. Voor een heel oude olijfboom met een jonge loot ernaast.

 

 

 

Deze abdij is veel simpeler dan de vorige. Wel is hij heel oud. Al in de negende eeuw werd hier -volgens de traditie door Karel de Grote zelf- een klooster gevestigd. Nu rest alleen nog de 12e eeuwse kerk, die tot de interessantste Romaanse bouwwerken rond Siena hoort. R en ik houden van dit soort machtige sobere bouwwerken. In al hun eenvoud stralen ze een soort stoerheid uit die de eeuwen getrotseerd heeft en dat nog heel lang zal doen, zo lijkt het. De simpele lijnen zijn zo in evenwicht met elkaar en met de natuur er omheen. We nemen er ruim de tijd voor.

 

Trasimeno-2010-Lammert 589xxx

Romaans lijnenspel.

Trasimeno-2010-Lammert 598xxx

Aan de buitenkant zitten leuke details.

Trasimeno-2010-Lammert 613xxx

Binnen: een van de pilaren heeft een bijzonder kapiteel, voorstellend Daniël in de Leeuwenkuil.

Trasimeno-2010-Riet 523xxx

Interieur.

Trasimeno-2010-Lammert 630xxx

Bijgebouw.

Trasimeno-2010-Lammert 633xxx

Eerbiedwaardige olijfboom in de 'tuin' van de abdij.

Trasimeno-2010-Lammert 635xxx

Vooraanzicht van de Sant Antimo. 

 

Via een route met nogal wat hellingen en weer heel veel kalenderplaatjes rijden we via Monte Amiata, Castiglione d'Orcia binnendoor naar Chanciano Terme, Chiusi en dan naar de camping. Totaal vandaag 211 km.

Trasimeno-2010-Lammert 642xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 645xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 653xxx

Zelfs de wegbermen zijn schilderachtig.

Trasimeno-2010-Lammert 656xxx

 

 

Het was weer warm en zonnig vandaag. Die avond genieten we weer van de serene rust aan het meer, onderbroken door het gesnater van een eend, het klappen van een 'vliegende' vis die op het water valt, en het kikkerkoor. Tot laat is het warm. Ik zit buiten tot ik naar bed ga.

 

Trasimeno-2010-Lammert 662xxx

Terug op de camping Listro.

 


 

Cortona en Castiglion Fiorentino

We gaan 's morgens tegen tienen op pad. Het is niet zo ver rijden. Als je van de N 71 afbuigt naar het oosten zie je al snel de stad Cortona liggen op de heuvel. Het is een mooi gezicht. Al snel begint de weg te stijgen en met een aantal kronkels kom je dan in de stad, waar buiten de muren een parkeerplaats is waar we om deze tijd de auto nog kwijt kunnen. Cortona is een toeristische stad; kennelijk staat de stad bij veel touroperators op het programma want in het kleine centrum hoor je vele talen, vooral veel Engels. Daar zijn ook de dure toeristenvallen met soms trouwens best leuke dingen, zoals het aardewerk. Wij lopen door de steile straat van het parkeerterrein omhoog en stoppen bij een heel klein zaakje met een bord buiten de deur waarop soorten koffie en gebak worden aangeprezen: een pasticceria. Het is van buiten eigenlijk alleen een buitendeur. Ook binnen is het klein maar het is volgestouwd met allerlei lekkers op het gebied van banket en er staat een tafeltje waaraan wij genieten van onze cappuccino en van een heerlijk taartje dat we aanwijzen in de vitrine. De eigenaar is heel vriendelijk en neemt ons compliment voor zijn lekkere waren lachend in ontvangst. Hij spreekt en verstaat wat Engels.

 

Trasimeno-2010-Lammert 668xxx

De uitstalling van al het lekkers in de Pasticceria.

Trasimeno-2010-Riet 599xxx (foto R.)

Er zijn net twee plaatsen; genoeg voor ons. Aan de cappuccino wordt gewerkt.

 

Trasimeno-2010-Lammert 670xxx

Verwaarloosd of schilderachtig. Waarschijnlijk allebei. Let erop hoe de stenen in de hellende straat aangepast zijn aan de deur.

 

Gelaafd vervolgen we onze klim naar boven en dan wandelen we door het stadje in verschillende richtingen. In 2007 zijn we er helemaal omheen gelopen door de oude stadsmuur te volgen. Dat was een flinke wandeling met veel klimmen en dalen. Dat doen we niet weer; nu bekijken we een aantal kerken en andere gebouwen die we toen gemist hebben. Als je even verder loopt dan het centrum, is er van de drukte weinig meer over.

 

Trasimeno-2010-Lammert 677xxx

't Centrum van toeristenstad Cortona.

Trasimeno-2010-Lammert 678xxx

Ingemetselde wapens.

Trasimeno-2010-Lammert 684xxx

Uitzicht vanaf de muur van Cortona, ik denk naar het noord-westen.

Trasimeno-2010-Lammert 689xxx

Uitzicht de andere kant op; let op de helemaal ommuurde begraafplaats 'Misericordia' (=barmhartigheid).

Trasimeno-2010-Lammert 746xxx

Vanuit de hooggelegen stad heb je soms verrassende uitzichten over de omgeving, zoals op de bijzonder vormgegeven begraafplaats Misericordia. In een van de straatjes zien we een klein zaakje waarin een schoenmaker zijn ambacht uitoefent. Hij heeft ook mooie leren riemen. Als hij ziet dat ik wel belangstelling heb, legt hij er een aantal naast elkaar op het kleine tafeltje bij de ingang. Als we zo met zijn drieën binnen staan is het trouwens ook vol, zo klein is het. De man gaat wat naar beneden met zijn prijs, maakt de riem keurig passend en zo ga ik met een heel mooi Vaderdagcadeautje de winkel uit. Bij een toeristenwinkeltje koopt R wat lekkere stukken zeep. Als lunch eten we zittend op een trap een pizzapunt uit het vuistje.

Trasimeno-2010-Riet 629xxx

Mijn riem wordt passend gemaakt.

 

Trasimeno-2010-Lammert 711xxx

Nog zo'n typisch ambachtelijk winkeltje annex werkplaats in Cortona: de koperslager.

 

Als we alles gezien hebben lopen we terug naar de auto. Bij hetzelfde zaakje als vanmorgen eten we nog een lekker ijsje. De man is gevleid dat we nog eens terug komen. Wel, hij heeft goeie waar en je betaalt hier de helft als wat je moet dokken in het drukke centrum voor waarschijnlijk mindere kwaliteit en in ieder geval minder persoonlijke aandacht. Dat hebben we wel geleerd: eten en drinken doe je beter in een klein zaakje buiten het toeristische centrum. Zo hebben we deze vakantie heel regelmatig cappuccini gedronken voor ongeveer €1,20 per kop. In een bar in Perugia betaalden we slechts een euro. En lekker! Italië is toch wel het koffieland voor de fijnproever, hoewel ze in Slovenië en Kroatië de kunst van goede koffie maken ook beheersen. Jammer dat je in Nederland bijna nergens zulke goede koffie kunt drinken.

 

Trasimeno-2010-Lammert 760xxx

Oud bord van de' Italiaanse ANWB' in Castiglione Fiorentino.

 

Als we de auto wat hebben laten doorluchten (het is er binnen meer dan 50o, de binnenthermometer reikt niet verder) rijden we terug naar de N 71 en dan nog iets verder noordwaarts naar het oude stadje Castiglion Fiorentino. In tegenstelling tot Cortona is hier geen toerist te bekennen. Ook hier steile straten en het is al zo warm! Puffend komen we boven en bekijken de eeuwenoude huizen. De middeleeuwse ommuring is nog intact. Heel apart is het uitzicht dat je hebt vanaf het Piazza del Municipio, door de bogen van het 16e eeuwse Logge del Vasari.

 

Trasimeno-2010-Lammert 774xxx

Logge del Vasari

Trasimeno-2010-Lammert 776xxx

En dit zie je als je onder de bogen door naar rechts kijkt. Een stukje C. F. en de vallei Valdichiana.

Trasimeno-2010-Lammert 782xxx

R. voor de Loggia.

 

 

Trasimeno-2010-Lammert 771xxx

Steile straatjes in C. Fiorentino. Dat betekent klimmen en zweten, maar ook de verzekering van talloze verrassende doorkijkjes waarmee je soms een blik op het omringende land wordt gegund.

Trasimeno-2010-Lammert 773xxx

De straten zijn echt steil. Deze is 17 %. Het stadje is autovrij (behalve voor inwoners).

Trasimeno-2010-Lammert 786xxx

Uitzicht vanaf het plein voor het fort.

Trasimeno-2010-Lammert 799xxx

Zomaar een straatje zoals er zovele zijn.

 

 

Het stadje ligt te midden van het typisch Toscaans/Umbrische landschap. Officieel hoort de stad bij Toscane. Aan de andere kant van het plein lopen we omhoog naar de burcht. Daar is niet veel te zien. De toren is dicht. Wel heb je ook hier weer mooie uitzichten op de Valdichiana zoals deze streek heet.

 

Trasimeno-2010-Lammert 816xxx

Deze indrukwekkende deur staat uitnodigend open vind ik. Ik loop erdoor naar binnen en kom op een binnenplaats van, ik denk, een bejaardenhuis. Het lijkt op het klooster Oliveto: ook hier nissen met fresco's. Onmiskenbaar oud. Maar niet van de kwaliteit van die in het klooster. Niettemin zijn dit soort onverwachte dingen ook heel leuk.

 

Trasimeno-2010-Lammert 807xxx

 

Trasimeno-2010-Lammert 812xxx

 

 

 

 

Na onze omzwervingen hebben we dorst, het water is op en op een terrasje langs de straat genieten we van een lekker koud glas tonic resp. bitter lemon. We nemen de verkeerde richting om terug te komen bij de auto en kunnen kiezen: of om het stadje heen lopen, of de steile straatjes terug naar de andere kant van de stad. Wie kiezen het laatste.

Tegen half zes zijn we terug op de camping na 68 km. Tegen half acht wandelen we naar Castiglione del Lago langs de Lungolago waar een paar restaurants zitten. We kiezen het restaurant dat in de folder die we bij aankomst kregen aangeprezen staat om zijn streekgerechten: Solitario. We kiezen het menu met o.a. als secundo diverse soorten gegrilde vis uit het meer. Als primo hebben we spaghetti met vissaus. En als toetje een heerlijke tiramisu.  We zitten buiten onder een veranda. De geur van de verderop bloeiende lindebomen vult de lucht. Het valt ons op dat deze boom hier alom aanwezig is. Normaal zou je dat niet zo opvallen misschien, maar als ze in bloei staan, kun je ze niet negeren. Bijna overal waar we wandelen in oude stadjes, begeleiden ons die heerlijke zoete geuren. Later zullen we nog eens in ditzelfde restaurant eten. Het is goed bevallen.

De volgende dag hebben we weer een rustdag. Die nemen we regelmatig. Gewoon lekker op ons unieke plekje aan het water genieten van de zon, het meer, de rust. Tegen de avond betrekt het, het wordt erg donker en we vrezen het ergste, maar na even wat felle wind en wat regen en onweer is het na een uurtje weer mooi weer. Het meer is wel onstuimig die nacht; de golven klotsen fel tegen het strandje.

 

Trasimeno-2010-Riet 105xxx

We lezen wat af in zo'n vakantie...

 


 

Panicale en Castiglion Fosco en Collebaldo

We hadden het plan om vandaag naar Perugia te gaan maar omdat het 's morgens nogal bewolkt is, nemen we het risico niet en gaan met de auto in de buurt toeren. Onderweg klaart het overigens al gauw op en het wordt weer een mooie dag. We rijden naar Panicale, een fraai gerestaureerd schilderachtig stadje op een heuvel bij ons in de buurt, wat naar het zuiden. Buiten de muren moet je parkeren want zulke stadjes zijn hier allemaal autovrij, behalve voor inwoners. Je ziet soms een auto staan op een plek dat je denkt: hoe komt die hier en belangrijker, hoe komt die weer weg. De straatjes zijn iets breder dan een gemiddelde auto en steil, met soms zomaar een trap. Voor ons als wandelaars zijn het fijne stadjes om doorheen te struinen. Als we alle straten en stegen gehad hebben, drinken we op het centrale plein een cappuccino op een terras. Ook hier weinig toeristen hoewel dit wel een toeristisch stadje is. Maar ja, het is nog ochtend. Zo is er nog iets te proeven dan de middeleeuwse sfeer, tenminste dat denk je dan als bezoeker... Sfeervol is het stadje in ieder geval. En op allerlei plekken heb je verrassend uitzicht op de schitterende omgeving. Je kunt hier het hele Meer van Trasimeno overzien, tot Tuoro in het noorden aan toe.

 

Trasimeno-2010-Lammert 846xxx

Uitzicht vanaf het hooggelegen Panicale.

Trasimeno-2010-Lammert 857xxx

Panicale is een aantrekkelijk stadje; mooi gerestaureerd, schoon, netjes. Wel toeristisch, maar op een ochtend in juni heb je het stadje bijna voor je alleen, met wat allochtonen voor de stoffering. 

We bekijken net als in 2007 de kerk, ook van binnen. Als je ogen wat aan het schemerduister gewend zijn, valt er best veel te zien in dit soort plattelandskerkjes (nou ja, platteland...). Met een paar munten in een automaat gaan er schijnwerpers aan die ons het interieur pas goed laten zien. Het is de moeite waard. Middeleeuwse schilderwerken van plaatselijke schilders. Muurdecoraties. Eigenlijk een heel bont geheel, maar toch heeft het wel wat.

 

Trasimeno-2010-Lammert 876xxx

Prachtige vloer in de kerk aan het dorpsplein van Panicale.

Trasimeno-2010-Lammert 878xxx

Druk interieur; er is veel te kijken als het grote licht aan is.

Trasimeno-2010-Lammert 880xxx

Het dorpsplein met de kerk.

Trasimeno-2010-Lammert 890xxx

Wij verwonderen ons in zulke stadjes vaak over hoe alles aan en over elkaar is gebouwd in de loop van de eeuwen. Hier is het wel heel ingewikkeld...

Trasimeno-2010-Lammert 898xxx

Uitzicht vanaf Panicale.

Trasimeno-2010-Lammert 900xxx

Deze klimplant, een soort mimosa, ruik je al van ver. Onze vakantie was gedrenkt in geuren van deze plant en van de overal bloeiende lindes.

 

 

Na de koffie op het plein zwerven we met de auto over kleine landweggetjes door het gebied ten zuiden van de N 220. De oude abdij Abbazia dei Sette Frati is particulier bezit en lijkt woonhuis te zijn geworden. Schuurtjes, kippenhok, een scooter en een oud landbouwwerktuig. Als we wegrijden zie ik in mijn spiegel een oude man uit het huis komen en ons nakijken. Misschien hadden we de abdij van binnen wel kunnen bekijken...

Trasimeno-2010-Lammert 910xxx

 

 

Over praktisch verlaten landwegen rijden we verder. We komen langs wat we in Nederland een voorde noemen: een doorwaadbare plaats waar de auto door een laagje van ongeveer tien cm water door het beekje rijdt. R. stapt uit om dit te fotograferen. In het gehucht Collebaldo stoppen we voor foto's langs de kant van de weg. Je kunt hier het dorpje Castiglion Fosco mooi zien liggen. Terwijl we daar zo staan komt er een Italiaanse mevrouw op ons af. 'E bella he?' Mooi hè? Ja, beamen wij. Heel mooi. Naast ons staat een bijna manshoge zeer geurige rozemarijnstruik. Rosmarino, zegt de vrouw en plukt een aantal takjes voor ons. Voor in gerechten. Lekker op vis. Kan in de diepvries, begrijpen we. We zeggen dat we uit Holland komen en helaas geen Italiaans spreken. Dan gebaart de vrouw dat we moeten wachten. Ze loopt naar haar enorme woonhuis op de heuvel tegenover en komt terug met een plastic zak die ze mij in handen drukt. 'Ciegli', zegt ze -en nog meer wat ik niet kan verstaan. Kersen. Ik kijk en inderdaad, er zit wel bijna een kilo van die heerlijke kersen in de zak. We zijn verbluft over deze volstrekt onverwachte geste. Omstandig bedanken we de aardige dame maar die wil er niet van weten. Ze lacht, wenst ons een goede reis en loopt naar haar huis. Kijk, daar hadden we wel graag wat meer woorden mee willen wisselen maar de mevrouw sprak geen woord over de grens. 's Avonds hebben we smakelijke kersen als toetje.

Trasimeno-2010-Lammert 913xxx

Hier ongeveer staan we deze foto te maken,  als een aardige mevrouw van het grote huis aan de weg naar ons toe komt en ons een kilootje kersen meegeeft!

Trasimeno-2010-Lammert 936xxx

Castiglion Fosco is een dorpje, 't stelt weinig voor, maar er zijn een paar leuke bloemrijke straatjes.

 

 

We rijden even verder en stoppen op de parkeerplaats van het dorp Castiglion Fosco, het dorpje dat we zojuist al zo pittoresk zagen liggen. Ook dat is heel klein, maar er zijn een winkeltje, een kerk (dicht), een leuke ronde toren en mooie huizen. Geen restaurant of bar om iets te eten helaas. Daarom rijden we nu eerst naar Tavernelle aan de N220 want we willen nu eerst toch wel eten. Daar vinden we een bar die ook broodjes e.d. verkoopt. Na het eten rijden we een weg evenwijdig aan de N220 richting Perugia en belanden in het dorp Castiglione del Valle. Weer parkeren we beneden en lopen omhoog het dorp in. Er staat een kerk met een wonderlijke gevel die doet denken aan een dambord. Verder is het er doodstil, zo op de -warme- middag. Ik zit een tijdje op een bank te genieten van de rust en R maakt nog wat foto's.

Door fraaie landschappen rijden we verder tot dicht bij Perugia en keren dan via Panicale terug naar ons 'eigen' Castiglione. Even buiten het stadje tank ik LPG en bij de Lidl en Famila doen we boodschappen. Tegen vier uur zijn we na 106 km terug op de camping. Daar genieten we weer van onze unieke kampeerplek met zon en schaduw, wat je wilt. Het is ondanks het bewolkte begin van de dag toch wel weer zonnig geworden met stapelwolken en zo'n 28o.

 Trasimeno-2010-Lammert 952xxx

's Avonds op de camping genieten we van een sfeervolle zonsondergang. De zon kunnen we niet zien ondergaan, we zitten immers aan de westkant van het meer, maar als er in het oosten wolken zitten, kleuren die ook mooi mee, dus zo zien we toch een aantal mooie zonsondergangen.

 


 

Perugia

Al voor half negen zijn we op pad naar Magione waar we op de trein naar Perugia zullen stappen. We zijn ruim op tijd, 't is ook maar 25 km rijden. Ik wilde geen risico dat we de trein van 9.13 u zouden missen want zo vaak lopen treinen hier niet. We parkeren op het ruime parkeerterrein vlak naast het station en valideren (stempelen) onze kaartjes. Het valt ons op dat alles er verwaarloosd uitziet. Hier wordt echt niets aan het aantrekkelijk maken van het OV gedaan. Alle ruimtes van het station zijn gesloten, ook het toilet. Het is er vuil, tussen de stenen en op de perrons groeit gras. Wel is er een winkeltje met koffiebar maar daar kun je geen kaartjes kopen. Die moet je halen bij een bar, 150 m verderop aan het pleintje. Tja. Op de treinen zelf is overigens niets aan te merken. Keurig schoon, redelijk koel en ze rijden op tijd. Om goed half tien stappen we uit in Perugia. Perugia is de hoofdstad van Umbria en telt denk ik ruim 150.000 inwoners. De stad steekt hoog boven het dal van de Tiber uit. De stad ligt op de heuveltoppen en is daardoor nogal grillig van vorm. De oudste delen liggen het hoogst. Daar moeten wij dus naartoe.

We gaan op zoek naar een kiosk waar ze een plattegrond verkopen, want wat er in onze reisgids van de ANWB uit 1998 staat, daar kun je niks mee. Op het stationsplein is niets. We lopen op goed geluk een straat in die een zeer drukke verkeersader blijkt, vinden een verhoogde oversteekplaats en kunnen dan bij een kiosk onze plattegrond kopen. Die kost maar liefst € 7 en we kunnen slechts een heel klein stukje ervan gebruiken, maar ja, zonder kunnen we niet. Nu stippelen we eerst onze route uit. Het blijkt een aardige tippel te zijn naar het oude centrum, en de weg loopt weer aardig steil omhoog steeds. En het is warm! We komen ook veel lange trappen tegen. Als we even stilstaan om de kaart te vergelijken met de werkelijkheid om ons heen (soms lastig als het straatnaambord ontbreekt) biedt een vriendelijke oude heer aan te helpen. Hij heeft hele verhalen in het Italiaans en geeft er weinig om dat wij hem in het Nederlands antwoorden. We begrijpen wel uit zijn verhaal dat het nog ver is en steil en warm. Tja. We hadden ook met de minimetro omhoog gekund, maar dan hadden we die eerst moeten zoeken en zoeken waar je de kaartjes daarvoor koopt. Zo simpel is het allemaal namelijk niet. Enfin, we lopen, we klimmen en we vorderen.

Onderweg zien we zo'n echt Italiaanse koffiebar waar we even uitblazen en genieten van de uitstekende cappuccini voor een euro per stuk. We nemen nog een tweede. Heerlijk is het. Gesterkt beginnen we dan aan het laatste stuk van de klim. We komen uit bij het Piazza San Francesco waaraan natuurlijk de kerk gewijd aan Sint Franciscus staat. De kerk wordt gerestaureerd en is niet toegankelijk. We maken foto's van de fraaie voorkant van de Accademia delle belle arti, de Academie voor schone kunsten.

 

Trasimeno-2010-Lammert 956xxx

De Academie voor Schone Kunsten met rechts de St. Franciscuskerk.

Trasimeno-2010-Lammert 965xxx

Detail van de gevel van de Academie. Wat een 'sprekende' kopjes.  

 

 

Dan door de Via Francesco en de lange Via dei Priori. Het is een pittoreske straat waar veel te zien is. Om de 50 m is er wel een kerk, kapel of klooster. De enorme kerk van Filippo Neri bekijken we van binnen. Overweldigende proporties.

 

Trasimeno-2010-Lammert 976xxx

Alles is fors en bedoeld om indruk te maken aan de dom van Filippe Neri. Maar tegen aardbevingen is ook deze kolos toch niet honderd procent bestand. Er zijn veel scheuren in het dak en de koepels die dwars door de schilderingen heen lopen. De reparaties zijn nog goed te zien.

Trasimeno-2010-Lammert 981xxx 

Het interieur is wel érg druk gedecoreerd.

 

De straten en stegen zijn hier redelijk vuil, de stenen zwart. Heel anders dan de oude stadjes die we tot nu toe hebben bezocht. De Via dei Priori komt uit onder het Palazzo dei Priori (zo gaat dat) en als je daar onderdoor loopt, sta je ineens op een redelijk groot -vooral lang-  autovrij plein ( het Plein van de 4e november) waar heel veel toeristen flaneren en kijken en foto's maken. We knipperen even voor het felle zonlicht dat hier de grond beter kan bereiken dan in de smalle Via dei Priori. Op het plein is veel te zien. De machtige gevel van het Palazzo Communale zoals het Palazzo dei Priori ook wel wordt genoemd, is al oud, 15e eeuws, en biedt veel details om te zien.

 

Trasimeno-2010-Lammert 1003xxx

Het Palazzo dei Priori in Perugia.

 

 

Trasimeno-2010-Lammert 1000xxx

Vlak bij is de Duomo. Ervoor de Fontana Maggiore.

 

Trasimeno-2010-Lammert 1008xxx

De Grote Fontein.

Trasimeno-2010-Lammert 1009xxx

Nog eens de fontein, nu met het Palazzo op de achtergrond. De trap leidt naar de Zaal van het College voor de Handel.  (zie verder)

 

 Links af komen we dan bij de Cattedrale di S. Lorenzo met ervoor de bezienswaardige grote fontein Fontana Maggiore. Deze fontein staat er al sinds de 13e eeuw! Hij is versierd met beeldhouwwerk met o.a. allegorische figuren en scènes uit fabels van Aesopus. Op de trappen van de kathedraal is het druk met rustende toeristen en studenten die hier even uitblazen. Perugia is een studentenstad met twee universiteiten.

 

Trasimeno-2010-Lammert 1022xxx

Uitzicht van de muur van Perugia op het omringende Umbrische land.

Trasimeno-2010-Lammert 1026xxx

idem

 

We lopen de flaneerstraat Corso Vannucci door en komen zo bij de Giardini Carducci, een klein park waar scholieren op een bank een ijsje eten, toeristen kijken en luisteren naar een zangeres die optreedt en wij op een bank even uitrusten en water drinken. Het park grenst aan een stadsmuur vanwaar je een schitterend uitzicht hebt op de lager gelegen wijken en het omringende land. We lopen terug naar het Piazza Repubblica waar we op het terras van een eettent een lekkere pizza eten. Daar was ik wel aan toe. Onder de lunch bekijken we waar we vanmiddag nog naartoe willen. We besluiten om naar de enorme kerk te lopen die we vanaf de muur konden zien, de Basilica di S. Domenico. Dat moet volgens de gids wel een interessant gebouw zijn.

 

Trasimeno-2010-Lammert 1036xxx

Deel van het Museum voor Archeologie.

 

Met onze plattegrond in de hand lopen we er bergafwaarts snel naartoe, maar de kerk is gesloten tot vier uur. Tja. Zo gaat dat hier. We hebben geen zin zo lang te wachten. Ernaast ligt het Nationaal Archeologisch Museum. Dat vereren wij met een bezoek. Na een korte tijd heb ik het wel gezien, al die sarcofagen, al die bodemvondsten. R. houdt het langer vol dan ik. Ik heb last van de warmte denk ik en van een spier in mijn ene been. Zeker van de vele trappen en steile straten die we al gelopen zijn. Wel heel apart vind ik het bezoek aan de kelder onder ditzelfde museum waar een Etruskisch graf is opgegraven (of is het ernaartoe verplaatst...?) In ieder geval kun je het graf, de sarcofagen en de grafgiften e.d. van alle kanten bekijken doordat men er aan alle kanten ramen omheen gemaakt heeft. Een originele en aantrekkelijke presentatie.

 

Trasimeno-2010-Lammert 1040xxx

Het Etruskische graf onder het museum.

 

 

We lopen terug naar het centrum, bergop nu weer, in rustig tempo. We drinken nog wat en eten bij een Gelateria achteraf in de buurt van de kerk een lekker ijsje. We kijken nog wat rond, bekijken de fontein nog wat gedetailleerder, en het portaal van het Palazzo die Priori er tegenover. Hier is de Sala del Collegio della Mercanzia, een zaal waar in vroeger tijden het handelscollege bijeen kwam. Het is betimmerd met gotische houten panelen met mooi snij- en inlegwerk.

Trasimeno-2010-Lammert 1056xxx

Deel van het plafond van de Sala del Collegio della Mercanzia in het Palazzo.

Trasimeno-2010-Lammert 1045xxx

Perugia.

Trasimeno-2010-Lammert 1066xxx

Zomaar een straatje in Perugia. Het lijkt wel een schilderijtje.

 

Dan slaat de verzadiging langzamerhand ook toe. We hebben genoeg gezien en gedaan voor deze dag. We wandelen -weer bergafwaarts- terug naar het station en nemen daar de trein van 17.05 uur. Een half uurtje later zijn we in Magione en met de auto terug naar de camping gaat ook vlot. Precies 50 km hebben we gereden met de auto. Het gebruik van de trein is ook deze keer weer uitstekend bevallen. Het is een relaxte manier om een stad te bezoeken. Perugia is een mooie, levendige stad met veel sfeer en mooie straten, pleinen en gebouwen, maar nogal vermoeiend door de hoogteverschillen. Andere Italiaanse steden hebben we diverse keren bezocht (zoals Rome, Venetië, Florence, Siena, Orvieto) maar naar Perugia hoeven we niet weer. Dan ging ik liever nog eens naar Lucca. Dat vond ik een uitermate sfeervolle stad met veel bezienswaardigheden op een overzichtelijke schaal.

 

 


 

Isola Maggiore en historisch vendelzwaaien 

In het meer waaraan wij kamperen zien we steeds drie eilandjes liggen. In Castiglione d.L. is een aanlegplaats met enorme parkeerplaats waar je op een boot kunt stappen die je desgewenst naar verschillende plaatsen aan het meer kan brengen. Wij willen naar het grootste eiland, het Isola Maggiore. De tijdtabel die bij de steiger hangt is zelfs voor Italianen niet te doorgronden, zo constateren we. Wij begrijpen er ook weinig van, maar een bezoekje aan de kiosk bij de steiger brengt uitkomst. De jongeman daar kan ons vertellen wanneer de volgende boot gaat. We blijken nog tijd te hebben om een kop cappuccino van hem te drinken op het terras. Om 11.10 uur komt er een vrij kleine boot aan, waarin we inschepen. Er zijn maar een paar andere passagiers. Het is een half uurtje varen naar het grootste eiland. We maken onderweg foto's van C.d. L., van de burcht en van onze camping.

 

Trasimeno-2010-Lammert 1068xxx

Wegvarend van Castiglione del Lago hebben we dit uitzicht op het fort en het stadje.

 

Het 'Grote Eiland'  is niet zo groot. Het heet 'groot', omdat de beide andere eilanden kleiner zijn. We wandelen er helemaal overheen en omheen voor zover mogelijk. Het laatste stuk kun je niet langs het water want dat schijnt privébezit van de eigenaren van het kasteel te zijn. Het is een aardige wandeling. We zien een fazantenfamilie met een stuk of wat jonkies. Jammer dat foto's ervan niet zo duidelijk zijn doordat de vogels tussen de struiken blijven en zich snel uit de voeten maken. Ook groeien er planten die we op het vasteland niet zien. Het is weer mooi weer, niet té warm vandaag.

 

Trasimeno-2010-Lammert 1086xxx

Het kerkje op het eiland.

Trasimeno-2010-Lammert 1119xxx

Er groeien mooie bloemen zoals deze distel. 

Trasimeno-2010-Lammert 1137xxx

Kanoërs. Op de achtergrond het vasteland; de westoever.

Trasimeno-2010-Lammert 1150xxx

Salamanders zitten overal, zo ook bij onze caravan.

 

 

Er is ook een matige wind en de nabijheid van het water maken het heerlijk om te lopen. Zo is het al tegen tweeën als we besluiten dat we nu toch maar eens wat te eten moeten zoeken. We gaan op een terrasje zitten waar pizza aangeboden wordt. Als een ober al minstens drie keer langs ons is gelopen met borden vol (kennelijk is aan de andere kant van de straat de keuken...(?)) maar van ons zelfs geen notitie neemt, staan we op en lopen verder richting de aanlegsteiger. Daar zijn ook een paar terrasjes.

De vriendelijke eigenaar ontvangt ons hier zoals dat betaamt. Hij ontraadt ons een plek onder een boom en wijst op de snel veranderende lucht. Ons wordt verzocht onder het afdak tegen de muur te gaan zitten. De lucht wordt in een paar minuten zwart, het begint fel en hard te waaien, stoelen en reclameborden vallen om, ondanks dat de twee heren alles heel snel tegen elkaar hebben gezet en opgeruimd. Kennelijk zijn de bewoners gewend aan een zo plotselinge weersomslag. Wij zitten goed onder het afdak en we krijgen al gauw gezelschap van diverse wandelaars/ toeristen die een goed heenkomen zoeken. Even regent en onweert het heel hard en fel, en dan wordt het minder, maar het blijft grijs en redelijk hard waaien. Soms valt er weer een bui. We eten onze pizza met smaak op en lopen dan snel naar het eind van de steiger waar een schuilhokje is geplaatst. Daar staan we met meer passagiers te wachten tot de boot komt.

 

 

 

Trasimeno-2010-Lammert 1155xxx

Snel door de vlagerige regen naar de aanlegsteiger. 't Is ineens onheilspellend donker geworden.

 

Onder wilde wolkenluchten varen we naar C.d.L. Het is aardig opgefrist door de buien.

We doen nog boodschappen in een natte stad. Op de camping staan grote plassen. De Duitse buren vertellen dat het ook hier even noodweer is geweest. Hun plaats stond voor een deel onder water; ze hebben moeten hozen. Onze plek ligt wat hoger. Wij hebben geen schade; gelukkig hadden we zoals altijd als we weggaan, -hoe warm het ook is- het grote Heki dakluik op de tochtstand gezet en de ramen idem. Alleen de handdoeken hingen nog aan de lijn en die zijn doorweekt. Het weer is nu toch van slag. Het blijft ook 's avonds wat miezeren soms en de warmte is weg.

 

Trasimeno-2010-Lammert 1160xxx

Op onze campingplek. Links hangt nog een dikke bui.

 

Trasimeno-2010-Lammert 1163xxx

Zaterdag en zondag regent het praktisch de hele dag.

Trasimeno-2010-Lammert 1165xxx 

Een nat einde van een zonnige vakantie.

Trasimeno-2010-Lammert 1166xxx

Zondagavond kondigt het goede weer zich al weer aan met een schitterende zonsondergang. Het kasteel kleurt zelf ook roze.

Trasimeno-2010-Lammert 1169xxx

Trasimeno-2010-Lammert 1172xxx

Trasimeno-2010-Lammert 1173xxx  

 

 

Toch besluiten we naar het stadje te rijden want daar is een historische optocht met vendelzwaaien. Dat zagen we op reclameborden. Om negen uur zou het zijn maar we moeten wachten tot bijna tien uur op het plein voor de burcht voor het evenement begint, maar het is de moeite waard. Een grote groep mensen in historische kledij beelden het hof uit dat in vroeger dagen op deze burcht resideerde. De gewaden zijn indrukwekkend. Zelfs die van de kinderen. Daar is veel aandacht aan besteed, dat zie je zo. Er is een groep trommelaars en trompetters, en een groep kinderen. En de vendelzwaaiers dus. Een stem uit een luidspreker verhaalt kennelijk de historische context maar daarvan verstaan we -uiteraard- nauwelijks een woord. Desondanks is het een aantrekkelijk schouwspel. Nu en dan schrikken de rijen bezoekers op als het kanon afgeschoten wordt. Na de show vertrekt de stoet zoals ze gekomen is, langzaam voortschrijdend door de oude winkelstraat met de muziek voorop.

Trasimeno-2010-Riet 261xxx

Historische vendelzwaaiers in Castiglione del Lago  (foto's Riet).

Trasimeno-2010-Riet 273xxx

 

Trasimeno-2010-Riet 274xxx

 

 

Door het duister zoeken we onze weg langs de helling van de olijftuin naar de parkeerplaats en om kwart voor elf zijn we thuis. Ook daar miezert het nog wat. De hond van de Duitse buren is dolgelukkig dat de buren - wij dus - weer terug zijn. Zo is iedereen weer compleet.

De volgende dag, zondag 20 juni, is het ronduit koud met 15o. Er vallen buien met onweer en veel water. Eigenlijk wordt het de hele dag niet echt droog. Van onze plannen om nog een excursie te maken bij voorbeeld naar Pienza,  komt dus niets. Ook maandag is het nog nat en koud. 's Middags knapt het wat op en doe ik wat laatste boodschappen bij de Lidl. Als het tegen de avond helemaal opklaart, breken we snel de nu droge luifel af en ruimen alvast op. Ik zet de spiegels op de auto en we maken alles zoveel mogelijk klaar voor vertrek. Het kletsnatte vieze grondzeil laten we op de camping Listro. Het is al vele jaren oud en mag nu wel eens vervangen worden.

 

 


 

De Terugreis

Die doen we langs dezelfde twee campings als op de heenweg: Gamp in Klausen en Wertheim in Bettingen. We vertrekken van een natte glibberige camping Listro, die toch al weer baadt in de zon na een heel nat weekend. We klagen niet: we hebben gewoon drie weken prachtig droog en zonnig weer gehad. De mover heeft gelukkig geen enkele moeite om de caravan door de modder naar de weg te brengen. Tot op de millimeter kun je hem boven de kogel manoeuvreren; een paar campinggasten kijken verbaasd toe hoe gemakkelijk dit gaat. Ik reken af. Voor de negentien overnachtingen betaal ik 209 euro. De eigenaren van de camping zijn blij met het kaartje van mijn website en beloven te gaan kijken.

Deze keer schiet het lekker op; met de hele dag prachtig weer rijden we over Florence en Bologna naar camping Gamp in Chiusa/ Klausen. De mevrouw herkent ons en vraagt naar onze belevenissen. De enige dissonant is de grote ster die in de voorruit komt na botsing met een hard voorwerp. Op de autostrada gebeurde het. We hebben geen idee wat het geweest is. Op de camping plak ik er het plastic restant van het Oostenrijkvignet overheen ter bescherming. Dat is heel nuttig want dan kan er geen vuil of vocht tussen de lagen van de ruit komen. Thuis zal Carglass de ruit kosteloos repareren. Je kunt er nog wel wat van zien maar gelukkig zit de ster onder, aan de bijrijderskant. Het is vertrouwd om er zo mee door te rijden, zeggen de deskundigen.

 

Trasimeno-2010-Lammert 1177xxx

Op Camping Gamp in Klausen, Zuid Tirol. Het is al weer prachtig weer.

 

De nacht op camping Gamp in Klausen is koud. We eten weer in het restaurant van de Gasthof. De ober vertelt dat in het weekend dat wij zo'n regen hadden, het hier heel koud is geweest en dat er op de Brenner sneeuw was gevallen. Inderdaad zijn de toppen allemaal een heel stuk witter dan toen we kwamen, begin juni. En dat na de langste dag. 's Morgens als we opstaan om zeven uur is het 10 graden, maar mooi helder weer. 's Avonds op camping Wertheim  in Bettingen aan de Main is het warm, zo'n 27 graden. We eten weer bij het Autohof. Lekker en goedkoop. Het doortrekveld van de camping staat nu praktisch vol. Bijna allemaal Nederlanders. 520 km vandaag.

 

Trasimeno-2010-Lammert 1179xxx

In de rij op Camping Wertheim in Bettingen.

 

De volgende dag rijden we vlotjes zonder enige tegenslag naar huis (564 km). In totaal hebben we dan 4070 km gereden in drie en een halve week. Een heel eind rijden, maar we vonden het wel weer de moeite waard. We hebben genoten van het weer, van de volkomen andere omgeving, de vriendelijke mensen, het aantrekkelijke landschap en de knusse 'stadjes-op-heuveltoppen' en niet te vergeten van onze idyllische prachtplek aan het meer.


 


Gebruikte reisgidsen

We maakten bij de voorbereiding en tijdens de reis gebruik van twee al wat verouderde gidsen:

 

ANWB Reisgids Toscane en Umbrië geschreven door Geert van Leeuwen. ANWB Media, Den Haag 1998

 en

ADAC Reiseführer Toskana geschreven door Kerstin Becker en Andreas Englisch. ADAC, München 1998

 

De laatste is alleen gewijd aan Toscane en biedt bij voorbeeld over het klooster van Monte Oliveto uitgebreide informatie met een beschrijving van elk fresco apart. De ANWB gids besteedt  een halve pagina aan het klooster. De laatste is weer meer all round voor het door ons bezochte gebied door de aandacht voor Umbrië.

Verder kregen we van de campingreceptie nog de uitgebreide brochure over de streek rond het meer. Daar staan we bruikbare tips in maar van wandelingen wordt weinig meer gezegd dan dat ze mogelijk zijn. Een beginpunt wordt bv. niet genoemd.


 

 

Dit is het einde van het verslag van onze vakantie 2010.

 

Laatst aangepast op dinsdag 06 augustus 2013 15:37