Nazomeren in Slovenië en Kroatië

(Slovenië en Kroatië blijven trekken)

Dit artikel is onder de tweede titel verschenen in de Kampeer- en Caravan Kampioen van de ANWB in april 2009 als een van de winnaars van de jaarlijkse verhalenwedstrijd

We zitten op een grote steen aan het water bij Glavotok. Glavotok stelt niets voor. Het staat met heel kleine lettertjes op de kaart aangegeven als de westkaap van het eilandje Krk, dat tegen de westkust van Kroatië ligt. Er staat alleen een kerkje, gewijd aan de heilige 'Marije', wat wij wel leuk vinden want onze dochter heet ook zo. Verder is er een camping en staan er een paar huizen. Maar wat is het hier mooi! Het water is letterlijk glashelder. Een paar mannen varen uit in een motorbootje om te gaan vissen. Het puffen van de motor is het enige mechanische geluid. Een paartje geniet net als wij van de langzaam lager zakkende maar nog heerlijk warme zon. Andere mensen zijn er niet. Onbegrijpelijk maar waar. Over het water glijdt zo nu en dan geluidloos een zeilboot. In de verte wordt het zonlicht heiig. De heuvels van Istrië aan de overkant van het water kleuren grijzig. Over een uurtje zal de zon achter de bergen in de verte zakken. Nog even genieten dus van nazomeren in Kroatië.

We zijn voor het eerst in het naseizoen onderweg. We beginnen met een weekje Slovenië op een voor ons bekende plek waar we erg graag komen. Franc en Marija, de boer en boerin die de rustieke camping Kamp Trnovc in het dorp Duplje beheren, ontvangen ons allerhartelijkst. Het valt ons niet moeilijk om in deze streek nog eens een actieve week door te brengen. Wandelen in de bergen van het nationale park Triglav verveelt nooit, maar er zijn ook nog wel attracties die nieuw zijn voor ons. Zo maken we een tocht door het mooie dal van de Krka. Dat is een mooie route. Vijftien km west van Žužemberk gaan we op zoek naar de bron van de Krka, bij Krška Vas. De rivier ontspringt daar in een ondergronds meer in een karstgrot. Via een heel smal weggetje, onduidelijke bordjes volgend, komen we terecht op een boerenerf. De weg houdt er op. We zetten de auto een beetje aan de kant en gaan te voet naar Izvir Krka. Het is niet ver lopen in de hitte. Bij de bron is het ineens heel wat graden minder warm. Uit de -vandaag overigens gesloten- grot komt een harde, koude wind waaien. En inderdaad, voor de grot welt water uit de grond, er is een meertje ontstaan en de rivier Krka is een feit.