Raketten, kernkoppen en taal- en letterkunde

Ik ben mijn onderwijscarrière begonnen in het lager beroepsonderwijs. Ik had de ‘Hoofdakte’ gehaald aan de Kweekschool, toen net Pedagogische Academie geheten, in Assen. In militaire dienst was ik chauffeur/radiotelefonist bij de 119e Afdeling Veldartillerie in Havelte, een van de afdelingen artillerie die toen –onder toezicht van de Amerikanen- de Honest John mocht afschieten, een raket die een kernkop kon dragen. Twee maal per jaar schoten we een paar dummies af in Duitsland. In dienst was ik al gaan studeren via de ‘Welzijnszorg’. Nederlandse Taal- en Letterkunde bij een schriftelijke onderwijsinstelling, de LOI. In Assen kon ik na mijn militaire dienst zo aansluiten in het tweede jaar van een zogenaamde C-cursus, en daar haalde ik in twee jaar mijn akte Nederlands MO-A. Daarna haalde ik mijn MO-B-akte, de eerste graads bevoegdheid. Tijdens deze studie heb ik mijn studievrienden leren kennen (zie op deze site de Studiesociëteit Hoogeveen e.o.) en met hen samen heb ik toen de doctorale studie Nederlandse taal- en letterkunde, specialisatie Renaissance, gedaan aan de Universiteit van Utrecht, met als bijvakken pedagogiek en kunst. Mijn scriptie "Daar schuilt noch meer" ging over de emblematiek bij Jan Luiken en bevatte een analyse van Jan Luikens "Beschouwing der Wereld". En dat alles deed je naast een baan van 30 lesuren (dat aantal was toen normaal) in het onderwijs. Ik ben dus het prototype van een 'stapelaar'.

Mooie tijd

Ik was ondertussen via het lagere naar het middelbare beroepsonderwijs doorgestroomd. Ik werkte daar misschien wat onder mijn opleidingsniveau, maar het beviel me daar erg goed en financieel was er geen reden om te veranderen. Je werd toen nog betaald naar opleidingsniveau. Het was een mooie tijd. Fijne collega’s, een kleine overzichtelijke school, het vak Nederlands werd gewaardeerd als belangrijk en de leerlingen waren doorgaans goed gemotiveerd. Je leidde ze in vier jaar (met in totaal ongeveer 14 uur Nederlands) op tot een diploma waar ze wat mee kònden.

Fusie, eindtermen, competentieleren, bureaucratisering…

Na een fusie en na allerlei nieuwe ‘eindtermen’ (waarbij je bij voorbeeld de spelfouten in een zakenbrief niet mee mocht tellen in de beoordeling(!)) en steeds meer bureaucratisering en als klap op de vuurpijl de invoering van het ‘competentieleren’, waarbij je zelfs niet meer mocht zeggen dat je het ‘vak’ Nederlands gaf, ging de de lol er steeds meer af. Nederlands stond niet meer op het rooster, sterker: er was op een gegeven moment geen rooster meer. Hun moedertaal moesten kinderen voortaan maar leren terwijl ze andere, veel belangrijkere dingen deden, en ze daarin begeleiden kon voortaan iedereen. Gevolg was dat ik steeds meer andere dingen moest doen, waar ik nooit voor gekozen had. Ik had steeds minder in het onderwijs te zoeken, had ik het gevoel. 

Gelukkig had ik de laatste zes jaren een journalistieke nevenfunctie. Ik mocht voor het weekblad 'Schooljournaal' van de vakbond CNV-Onderwijs op free-lance basis stukken schrijven over onderwijs. Tussen de vijftig en zestig stukken van 2 pagina’s heb ik mogen schrijven. Artikelen over een bepaald thema, veel interviews, reportages, verslagen van bondsbijeenkomsten. Dat was interessant werk. Voor mij als 'eenvoudig' docent gingen ineens deuren open bij Colleges van Bestuur, bij bestuurders van landelijke organen, bij collega's die nieuws maakten. Ik ontdekte dat ik schrijven niet alleen leuk vond, maar dat het me nog goed afging ook (volgens anderen tenminste).

Vrijheid achter de Pelargoniums

Ik was blij dat ik in 2007 de mogelijkheid had voor de vrijheid te kiezen om mijn eigen agenda te bepalen. Ik geniet daar nog elke dag van. Nu heb ik tijd om mijn hobby’s uit te diepen.

Fotograferen

Ik fotografeer met een al weer wat oudere digitale spiegelreflexcamera, een Pentax K 10 D, met vier goede Sigmaobjectieven. Een 17-70 mm, een 70-300 mm en in 2009 aangeschaft een 18-250 mm. Met dat laatste objectief hoef ik niet meer te wisselen. Dat is op reis erg handig. In oktober 2011 heb ik een supergroothoek zoomlens aangeschaft: een Sigma 10-20 mm. Een erg mooie lens voor 'erbij'. Hoewel je daarmee flinke vertekening krijgt, geeft het vaak wel grappige effecten. Het is net geen fish-eye maar het is wel zo'n lens waarbij je moet oppassen 'dat je eigen tenen er niet bij op komen'. In de natuur is vertekening meestal niet erg. Het mooiste van zo'n supergroothoek is natuurlijk dat je 'er veel op krijgt', maar vooral ook dat dit gepaard gaat met een enorme scherptediepte.

Samen met mijn vrouw maak ik reizen, waarbij we allebei duizenden foto’s maken. Mijn vrouw heeft een compacte digitale Panasonic DMC FZ 28 met 18 x zoom. Van die reizen maak ik uitgebreide verslagen in MS Office Word2010met veel foto’s erin. De verslagen druk ik af op fotopapier. Ik heb van onze reis door Vietnam ook een fotoboek gemaakt en geprint met ruim 120 foto’s op A-4 formaat. Ik print op een HP Photosmart 3210All-in-one met zes gescheiden cartridges. Die printer geeft supermooie resultaten, niet te onderscheiden van of zelfs beter dan het afdrukwerk van centrales. Ik maak digitale diashows van de foto's met de HP laptop en een Epson beamer, voor vrienden en bekenden.
De nu al meer dan 50.000 foto's beheer ik op de twee computers: een forse pc met een Intel i 7processor en 6 MB geheugen;  met Windows Photogalery in Windows 7 (in Windows Vista op de laptop).  Photoshop Elements 7 heb ik wel maar vind ik niet zo gebruiksvriendelijk. Ook maak ik gebruik van Microsoft Office Picture Manager, onderdeel van het Office2010-pakket. Hiermee kan ik simpel namen wijzigen en bv. foto's verkleinen voor gebruik op de website.  Voor het nabewerken van de dia's van 'vroeger' maak ik graag gebruik van het gratis Paint.NET, dat wel wat lijkt op Photoshop, maar je kunt er niet mee organiseren. Dat nabewerken gaat met de nieuwste versie van MS Photogalery Live trouwens in Windows7 ook heel gebruiksvriendelijk. Het scannen van de oude dia's doe ik met een Zolid stand-alone met 5 MP (van Aldi). Dat bevalt tot nu toe goed.
In december 2011 heb ik "voor erbij" en om gemakkelijk mee te nemen een compactcamera aangeschaft, en wel de Samsung WB 750. Bij Foto Konijnenberg in Den Ham hebben ze zeer goede ervaringen met het vorige model en dit model moet nog beter zijn... Het is een goed betaalbaar en toch veelzijdig toestelletje dat een goeie lens van Schneider Kreuznach heeft. O.m. 18 x optische zoom, superhandige panoramafuncties en filmen in full HD.

Schrijven

En nu mag er al een aantal keren achter elkaar een winnend artikel van mij in de ANWB Kampeer- en Caravan Kampioen komen te staan. En in 2012 komt er een artikel in over onze caravanvakantie in  Italië een het meer van Trasimeno. Daarnaast lees ik goede boeken, wandel (en fiets als het mooi weer is), zwerf door het Dwingelderveld en kom voortdurend tijd te kort.

En dan een eigen website. Mensen zeiden wel eens: ‘Je moet zo’n reisverslag publiceren!’. Maar nadat ik mijn licht had opgestoken bij Ada Rosman van Wombat reisboeken zag ik daar toch maar van af: te veel beslommeringen. De site is een ideetje van de vriend van mijn dochter. Zonder zijn hulp was deze niet tot stand was gekomen. Nu is er toch een mogelijkheid om meer mensen te laten delen in mijn/onze ervaringen. Het indelen en vullen van de site doe ik zelf. Ik heb er daardoor een tijdrovende maar leuke hobby bij. De website is gebouwd met het CMS (Content Managing System) Joomla!  Dit is vrije open source software, waar een relatieve leek als ik na enig inwerken en het volgen van een Engelstalige cursus redelijk mee uit de voeten kan.

Reizen

Jaren geleden heb ik reizen gemaakt naar de USA (met een camper door het noord-westen, o.a. Yellowstone National Park), Canada(de Rocky Mountains, Banff en Jasper en Waterton Glacier International Peace Park, de Badlands enz., eveneens met een camper), Kenia (een safari langs de voornaamste wildparken, maar ook Samburu-land in het noorden, met Mother Africa Trips, een voorloper van Baobab); India, Nepal en Sri Lanka; Indonesië (Sumatra, Java en Bali). In 2000 hebben we samen met onze dochter Egypte,  de woestijn, Nijldelta en Sinaï bezocht met Baobab. In 2008 maakten we een indrukwekkende reis naar en door Vietnam, met Arcadia. En in 2009 een enerverende reis van een maand door China en in 2010 door Zuid-Afrika.

Met de caravan waren we in Denemarken, Noorwegen en Zweden, België, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Tsjechië, Italië diverse malen, Kroatië,  en het vaakst naar het kampeerland bij uitstek: Frankrijk. En in Duplje, Slovenië hebben we ook een stukje van ons kampeerhart verloren.

Voorjaar 2009 maakten we een caravanreis langs de Dalmatische kust van Kroatië en een lange verre reis door China. Onze reis naar Zuid-Afrika was ook een memorabele. We hopen ook nog eens in de gelegenheid te zijn een reis door Zuidelijk Afrika met Botswana en Namibië te maken. De Galapagos trekt trouwens ook en Costa Rica.... Ach, en zo is er nog wel meer te dromen.

Zonsondergang op Istrië, Kroatië