ARDÈCHE , Vallon Pont d'Arc

begin mei 1997

In de mei-vakantie gaan we 'even' met de caravan naar het zonnige zuiden, naar de Ardèche. We rijden er in twee dagen naartoe, met een tussenstop op onze oude bekende: camping Mamer bij Luxemburg-stad in de buurt. We hebben thuis een camping uitgezocht die bij aankomst bijna leeg blijkt. Het is camping La Plage Fleurie in Les Mazes, een gehucht in de buurt van de bekende toeristenplaats Vallon Pont d'Arc. Als ik de foto's van de camping nu (in hoogzomer) op de website bekijk: groot druk zwembad, rivier vol mensen, bosrand vol met caravans en tenten, dan herken ik het nauwelijks: toen wij er waren begin mei 1997 was het hele strand van ons. Er stond een tiental caravans, maar de dichtst bijzijnde stond tientallen meters verderop. Er waren veldjes waar helemaal niets stond, behalve kersenbomen, vol met heerlijke rode meikersen. Ah! Daar hebben we er heel wat van gegeten, deze week.

De recensies op internet van deze camping variëren nogal. In het voorjaar vonden wij het zoals gezegd een mooie rustige plek. Ik zou hier echter in de zomer voor geen geld toe willen staan. Geef ons maar een simpele 'municipal'!  Gelukkig kunnen wij nu in voor- en  naseizoen kamperen. Lekker rustig.

Weinig publiek dus. Maar de sanitaire voorzieningen werken, dus wat willen we nog meer. We kiezen een plek aan de rivier.

Onze dochter zet haar bijzettent op, wij de luifel, en dan kunnen wij ertegen voor een week. Het is hier doodstil aan de Ardèche, afgezien van het gezoem van de duizenden bijen die afkomen op de bloesems van de vele robiniabomen die volop in bloei staan. 's Avonds wordt de stilte verbroken door het luide gekwaak van kikkers in de rivier.

Kamperen onder de bloeiende robinia's.

Natuurlijk maken we een tocht langs de Gorges de l'Ardèche.

De rivier kronkelde toen al net zo door de smalle kloof als toen we er najaar 2011 weer waren.

Het stenige 'strand' voor de camping. Rechts is de rivier. Je kunt dus niet dicht aan de rivier staan.

De bekende boog van de Pont d'Arc is dichtbij. We rijden er zo naartoe. Daar is wat meer zandstrand.

Paardengekke Marije ziet in het stadje Vallon een soort van manege. In Frankrijk ziet een manege er vaak anders uit dan bij ons. Maar er zijn paarden en er kunnen ballades á cheval gemaakt worden. Dan moet er gereden worden. In ons beste Frans maken we een afspraak en een dag later maakt Marije een lange buitenrit door de Franse dreven. Ze vond het prachtig.

Een prachtige tocht vonden wij ook die door het dal van de Cèze. Leuk stadje: La Roque sur Cèze.

Zo'n week is snel weer voorbij. We hebben ook nog wel de grotten van Orgnac bekeken. Mooi. Hierboven staan we op de gemeentecamping van Selongey.

In Houffalize in België overnachten we nog een keer. Op camping Moulin de Rensiwez. De vorige nacht had het hier nog gesneeuwd...

Merkwaardig op deze camping was, dat we de caravan per sé met de dissel naar de weg moesten zetten. Wegens brand geloof ik, was het argument.